Confraternity statutes edited

w prowadzenie Święty Ojciec stanisław od Jezusa i Maryi Papczyński, Za- łożyciel Zgromadzenia Księży Marianów, uznał szerzenie czci niepokalanego Poczęcia nMP za główny cel założonego przez siebie zakonu. Święty Założyciel marianów gorliwie zachęcał swoich duchowych synówdo zakładania bractwniepokalanego Poczęcia nMP przy kościołach mariańskich. Mówią o tym już pierwsze ustawy zakonu z roku 1694. Miały to być bractwa, których członkowie, czerpiąc z duchowości mariańskiej, dążyli do doskonałości chrześcijańskiej żyjąc w świecie i wspomagali zmarłych cierpiących w czyśćcu. Święty stanisław łączył bo- wiemkult niepokalanego Poczęcia nMP z niesieniempomocy zmarłym. Przejęty ideą uświęcenia człowieka jako Mistycznej Świątyni Boga, chciał nie tylko sam żyć wolny od zła i grzechu, ale także wspierać w dziele oczyszczenia ze skazy grzechu wszystkich tych, którzy cierpią w czyśćcu. Ostatni rozdział Reguły dziesięciu cnót ewangelicznychNMP , na podstawie której Zakon Marianów został zatwierdzony przez stolicę apostolską w 1699 roku, zobowiązywał do nosze- nia szkaplerza niepokalanego Poczęcia nMP. szkaplerz ten marianie nosili wówczas pod białym habitem. Zobowiązani na mocy swego powołania do szerzenia czci niepokalanego Po- częcia Matki najświętszej, pragnęli również propagować szka- plerz wśród wiernych. Czcigodny sługa Boży o. Kazimierz od św. JózefaWyszyński zwrócił się do Zakonu Teatynów w rzymie w 1733 roku z pro- śbą o udzielenie niezbędnego upoważnienia do błogosławienia i nakładania wiernym niebieskiego szkaplerza i takie upoważ- nienie otrzymał. Chciał bowiemuczynić noszenie niebieskiego szkaplerza i przypisane mu praktyki jednym z elementów po- bożnościowychwspomnianego bractwa. Od tamtej pory człon- kowie bractwa są wpisywani do Księgi Bractwa , która istniała przy wielu mariańskich kościołach. Z czasem istniejące przy kościołach mariańskich bractwa niepokalanego Poczęcia za-