69 de superioribus Ordinariif admissione,71 in gvestris ecclesiisg erectae [p. 29:] sive erigendae.72 a “7” (NVC) b-b post “Praepositus”(NVC) c add. “Congregationis” (NVC) d add. “Papae” (NVC) e-e om. (NVC) f “ordinaria” (NVC) g-g “ecclesiis vestris” (NVC) Cui munus hoc meriti plenum committetur, modis omnibus in id incumbet, ut quam plurimos clientes et cultores immaculatae Virginis defunctorumque suffragatores pariat, h ferventes aci devotos. Administret ani confraternitatem prudenter, ut magnum animarum lucrum consequatur, praesertim eas, quae huic confraternitatij k nomina dederint personas, ad frequentem et salutarem sacramentorum poenitentiae ac Eucharistiae usum, tum charitatis opera fugamque vitiorum ladhortando acl permovendo. h add. “nec eos frigidos, at” (NVC) i “et” (NVC) j om. (NVC) k add. “sua” (NVC) l-l om. (NVC) 9a. b Alios quoquec officiales, procuratores,73 oeconomosd, zelatores,74 e curabitf idem Praepositus ghabere per totam Congregationemg; qui suis officiis ex amore Dei pro merito obedientiae quamh diligentissime isatisfacere conabunturi, ut et charitatis et laborum suorum certammercedem a Domino nostro Iesu Christo tempore suo recipiantj. 71 Cf. Wierzbowski Stephanus, Ep. Posnaniensis, Gratia et Protectio (22 maii 1681): Positio, 409 – 411 (Doc. XI, 7); Literae erectionis (21 febr. 1687): Positio, 425 (Doc. XI, 10). 72 Secundum deprositionem a P. Kisielinski anno 1769 factam, hae confraternitates “in omnibus ecclesiis nostrorum Conventuum vigent” (P.P., f. 215v). 73 Probabiliter officium “Procuratoris” respiciebat res administrativas et oeconomicas cum externis tractandas, quapropter Procurator localis vocatur etiam: “eleemosynarum ac Domus Procurator”; cf. Positio, 485 (Doc. XII, 2). Praeter Procuratores locales eligebatur etiam Procurator Generalis; cf. infra, c. IX, §1; Positio, 499 (Doc. XII, 5, in fine). Anno 1744 institutum est officium “Procuratoris causarum” pro causis apud magistratus civiles et in iudicio dicendis vel defendendis nomine Domus et Congregationis; cf. Sydry, op. cit., 110. 74 “Zelatoris” erat “proclamare” seu denuntiare defectus aliorum in capitulo culparum; cf. Schmitz Ph., Chapitre des Coulpes: DThC II/1, 485. Non adhibetur tamen hoc nomen in paragrapho, ubi agitur de capitulo culparum; cf. infra, c. IX, §3.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==