270 prodromus reginae artium – pars ii quo in reo, qui absolvit, ambitiosus; qui distulit, coactusa; qui condemnavit, constans existimatur”441. a “cautus” (COL) Quin habes in hoc exemplo etiam Repetitionem cum annominatione et hyperbato, et similiter desinente. Dii boni! quam prae- clara periodus, in qua septem ornamenta relucescunt. CAPUT X De Amplificatione [1]. AMPLIFICATIO, est modus copiosus dicendi propter animum auditoris ad misericordiam [p. 176] vel iracundiam pertrahendum, quod fit tripliciter: verbis, rebus et ornamentis. 2. Verbis amplificatur Oratio multipliciter: quod cum Nicolaus Verepaeus in tractatu suo de verborum copia edito apprime doceat, ne actum agam paucissimos hic eosque elegantiores modos adduco, posito uno exemplo, ex quo plura ingeniosus Tyro facile potest elaborare. 3. Sit, igitur, simplex et brevis locutio: Hic vir est doctus. Hanc exorno simul et amplifico his modis: a. Addito adverbio sic: Hic virb est solide doctus. b correctus est error grammaticus: “Virum” b. Per comparativum sic: Hoc Viro nemo doctior est. c. Per superlativum: Hic vir omnium, ante omnes, ex omnibus, inter omnes doctissimus est. d. Addito verbo: Hic vir plurimos doctrina superat. e. Per contrarium: Hic vir nulli doctrina cedit. f. Per comparata: Hic vir doctrina secundus est nemini. g. Appositis quibusdam particulis, ut: Nemo tam doctus, quam hic vir. Item: Quis perinde doctus, atque hic vir? Item: Haud est difeso da Cicerone, Oppio vide spezzata la sua carriera politica”; Anon., DEI, VIII, 585-586. 441 Cicero, Or. Pro A. Cluentio, c. 38: COL, t. VI, 216-217.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==