1103 ??? Decus Illustrissimae Domus Gembicianae1 GEMBICIAE gentis magnum decus aurea VITTA Perpetuum nodum vincta potenter habet. Hanc neque dissolvet quondam Macedonicus ensis2, Nec Lachesis poterit rumpere falce ferox3. Nullum illam tempus lacerabit, nulla vetustas; Aeternam Sphaera se probat esse sua. Śliczna cnota osnowę NAŁĘCZY4 uwiła, Złoty mężna odwaga wątek przyprawiła. Kwiaty są, z wysokiemi skrewnienia domami, Świeże z dawnymi wieczność czynią jej dziełami. A stąd, póki Sarmacki5 naród nie zniszczeje, Póty starożytnością NAŁĘCZ ta nie stleje. 1 Ep. Ioannes Gembicki fuit nobili genere natus, nobilis autem Domus Gembiciana habuit insignem generis, cuius imago est hic reproducta et brevi poemate – tum in lingua Latina, tum in lingua Polona – illustrata. 2 De “Macedonico ense” silent encyclopaediae et dictionaria. Forsitan auctor in mente Damascenum ensem habuit, famosum pro sua alta qualitate. Cf. anon., s.v. Demeszka: Gloger, I, 315: “Szabla turecka ze stali damasceńskiej, uważanej za najtwardszą i najlepszą, wyrabianej w mieście Damaszku w Syrii”. Cf. anon., s.v. Damaszek: WEP II, 801: “Miasto słynęło z wyrobów rzemiosła artystycznego: [...] wyrobów z metalu [...], z których wiele przyjęło ad Damaszku swą nazwę (np. damasceńska stal, szabla damasceńka)”. 3 Videtur quod auctor, loquendo de Parca Lachesi, in mente Parcam Atropos habuit, nam Lachesis era “quella che avvolgeva attorno al fuso lo stame filato dalla parca Cloto, nel quale era simboleggiato il corso della vita umana” (NTGEU IX, 5229, s.v. Lachesi). Erant tres Parcae: “Lachesis – rozpoczynająca nić życia, Kloto... snująca nić dalej, Atropos... przecinająca przędziwo” (WEP VII, s.v. Mojry). “One to przędą nić żywota ludzkiego, którż w końcu... nieubłagana Atropos przecina w godzinę śmierci” (Parandowski Jan, Mitologia, Warszawa 1990, 164. 4 Cf. Boniecki A., Herbarz Polski (Boniecki), VI, Warszawa 1903, s.v. Gembiccy herbu Nałęcz, 23-26: “z Gembic pod Czarnkowem, w pow. poznańskim”. 5 Valet: “właściwy Sarmacie”, Sarmata utem est: “Polak starej daty, hołdujący dawnym obyczajom i poglądom”, vel simliciter: “Polak”. Itaque “Sarmacki naród” est idem ac: “Polski naród”. Cf. Słownik Języka Polskiego (SJPol), PAN, ed. W. Doroszewski, Warszawa 1966, VIII, 68. 69, s.v. Sarmacki, Sarmata.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==