-757przebaczenia i solidarności (...). Wreszcie, rozmyślając o Maryi, Matce Miłosierdzia wy sami bądźcie pełni duchowej łagodności i współczucia (...). Bądźcie przeto apostołami Bożego miłosierdzia pod macierzyńskim, pełnym miłości przewodnictwem Maryi". Odnaleźliśmy w tych słowach zachętę do dalszego i gorliwszego jeszcze przybliżania wiernym Boga pełnego miłości i miłosierdzia - ale także do tego, byśmy do siebie nawzajem odnosili się z szacunkiem i pełną delikatności życzliwością. Toteż wśród dokumentów Kapituły znalazła się jeszcze jedna odezwa: "W sprawie uświęcenia starości i choroby". Oto jej treść: "Kapituła Generalna serdecznie pozdrawia wszystkich członków Zgromadzenia, którzy doczekali podeszłego wieku lub zużyli swe siły w służbie Bogu i ludziom. Dziękuje im za poniesione trudy, za ich modlitwy i cierpienia ofiarowane w intencii Zgromadzenia i całego Kościoła. Jednocześnie Kapituła wzywa współbraci w podeszłym wieku, ażeby nie tylko nie osłabiali swojej więzi ze wspólnotą zakonną, ale nawet ją umacniali, jak również dzielili się doświadczeniem życia zakonnego, duszpasterstwa i duchowości. Ojcowie Kapituły proszą również współbraci starszych i chorych, ażeby trudności i cierpienia związane z wiekiem czy chorobą, lub z życiem we wspólnocie, ofiarowali Bogu jako pokutę za siebie i innych. Przypomina się przełożonym i wszystkim marianom, aby otaczali szacunkiem i troską współbraci starszych i osłabionych, a także aby starali się We find in these words an encouragement for further and even more zealous service to bring closer to the faithful - God full of love and mercy. They also inspire us to treat one another with respect and gentleness that is full of sincerity. Thus among the documents of the Chapter we find yet another appeal, this one "regarding the sanctity to be found in old age and illnes". "The General Chapter cordially greets al I the members of the Congregation that have reached their senior years or who have expended their strength in the service of God and his people, and thanks them for offering their burdens, prayers and sufferings for the intention of the Congregation and the entire Church. At the same time, we urge the members who have advanced in years not to weaken their bond with the Community but to strengthen it. They should share their experience of religious life, particularly in the areas of spirituality and ministry. We also request of our senior and infirm members that they offer to God as penance and restitution the sufferings and burdens they bear, and their life in community, for both themselves and others. We remind the superiors and all Marians that they should surround the elder and weaker members with respect and care, and that they should also try to create for them an environment in wich they would still feel needed for the Congregation and the Church (cf. C. 96 and 97)". The Ninth Ordinary Assembly
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==