Zywot Stanislawa Papczynskiego

sprawował ten urza˛d ok. 6 tygodni – do przyjazdu o. Haligowskiego z Krakowa, co nasta˛piło 16 marca 1665 r. Póz´niej jeszcze raz był rektorem czasowym – w 1667 r. – kiedy rektor o. Jakub Wezyrka cie˛z˙ ko zachorował; o. Stanisław zaste˛pował go przez jakis´ czas w zarza˛- dzaniu domem warszawskim. Ze spisu pijarów tego domu z 1665 r. wynika, z˙ e w roku szkolnym 1664/65 o. Papczyn´ ski – kaznodzieja i nauczyciel retoryki – był równiez˙ prefektem kolegium, nazywanym takz˙ e wychowawca˛. WICEPOSTULATOR Juz˙ w 1650 r., a wie˛c w 2 lata po s´mierci za- łoz˙ yciela pijarów, rozpocze˛to jego Proces beatyfikacyj- ny. W 1653 r. zakon´ czono Proces informacyjny. Pro- ces, wznowiony w 1659, przybrał nowy obrót w 1662 r. wraz z nominacja˛ o. Wincentego Berro na postulatora. On to w 1664 r. otrzymał wiele listów z pros´ba˛ o be- atyfikacje˛ Józefa Kalasantego; ws´ród nich był równiez˙ list od Marii Ludwiki, królowej Polski. Od tego czasu sprawa coraz szybciej posuwała sie˛ naprzód, a wy- znaczony na postulatora w dniu 9 paz´dziernika 1665 r. o. G. Caputi nadał jej wielki rozmach. Wkrótce po swej nominacji o. Caputi napisał do o. Opatowskiego, prowincjała polskiego (1665-71), aby, z okazji zbliz˙ a- ja˛cego sie˛ posiedzenia sejmu Królestwa, powzia˛c´ wszel- kie kroki potrzebne do uzyskania od tego zgromadzenia narodowego listu postulacyjnego w sprawie beatyfika- cji Józefa Kalasantego. Na pros´be˛ prowincjała ksia˛z˙ e˛ Jerzy Lubomirski zgodził sie˛ byc´ promotorem tej spra- wy wobec króla, prymasa i hetmana wojsk polskich, a samym pijarom pozostawił troske˛ o promocje˛ Pro- cesu ws´ród dostojników Królestwa. Zadanie to powie- 55