Zywot Stanislawa Papczynskiego

ROZWAZ˙ ANIA PASYJNE Z DEDYKACJA˛ Tak jak za z˙ ycia, podobnie i po s´mierci załoz˙ yciela Nowej Jerozolimy s´cia˛gały do tego sanktuarium liczne pielgrzymki. Wierni nawiedzali kaplice i we˛drowali s´ciez˙ kami Drogi krzyz˙ owej, rozwaz˙ aja˛c tajemnice Me˛ki Pan´ skiej. Cze˛sto przewodniczył im o. Stanisław, głosił kazania w swoim kos´ciółku, jak równiez˙ i w innych miejscowych s´wia˛tyniach lub pod gołym niebem. So- lidne przygotowanie teologiczne, głe˛bokie z˙ ycie wewne˛- trzne i zdolnos´ci pedagogiczne o. Papczyn´ skiego wspa- niale owocowały w konfesjonale. Przychodzili do niego ludzie z róz˙ nych warstw społecznych, dz´wigaja˛cy brze- mie˛ grzechów, wa˛tpliwos´ci czy skrupułów, a odchodzili podniesieni na duchu i pojednani z Bogiem. Przygar- niał ich z miłos´cia˛, jakby byli jego krewnymi. Pomagał im odnajdywac´ w duszy nieliczne czasem okruchy do- bra i tak formował, by nie brne˛li dalej w przecie˛tnos´ci. Wcia˛z˙ jednak najwaz˙ niejsza˛ sprawa˛ dla załoz˙ yciela Zgromadzenia Ksie˛z˙ y Marianów był rozwój tej zakonnej wspólnoty. Ojciec Stanisław postanowił wydac´ drukiem swoje konstytucje. Przed s´miercia˛ bp. Wierzbowskiego zda˛z˙ ył jeszcze uzyskac´ jego aprobate˛ i opublikował swoja˛ Regułe˛ z˙ ycia w Warszawie w 1687 r. W zatwierdzonych przez biskupa poznan´ skiego konstytucjach członkowie wspólnoty o. Papczyn´ skiego sa˛ okres´lani jako „Ksie˛z˙ a Rekolekci Najbłogosławien´ - szej Panny Maryi bez zmazy Pocze˛tej”, choc´ pojawia sie˛ równiez˙ nazwa „marianie”. Zgromadzenie ma wcia˛z˙ charakter pustelniczy o bardzo twardym, niemal po- kutniczym stylu z˙ ycia. Istnieje jeszcze obowia˛zek bi- czowania sie˛, nocnych czuwan´ na modlitwie i suro- wych postów. Wydawało sie˛, z˙ e taka dyscyplina po- winna zapewnic´ Zgromadzeniu trwałos´c´ i stabilizacje˛. Tymczasem było ono stale naraz˙ one na ataki wrogów. Pochodziły one takz˙ e od zakonników, którzy w ma- 116