87 A to, że każdy człowiek może jeść, pić i doświadczać dobra w cały swoim uznojeni, jest darem Boga.1 ŹRÓDŁA Św. Stanisław Papczyński, Ukrzyżowany mówca, w: Św. Stanisław Papczyński, Pisma zebrane, PROMIC – Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2016, s. 1094–1095 Bardzo często spostrzegamy, że ludzie, opuszczając ten świat, polecają swym najbliższym to, co w życiu mieli najdroższego. Tak kiedyś Turnus, król Rutilów, skądinąd bardzo dzielny bohater, zwyciężony w pojedynku przez Trojańczyka Eneasza, na kolanach, wznosząc pokornie dłonie, modlitewnym wzrokiem błagał zwycięzcę: Jeśli w jakiś sposób myśl troskliwa o Ojcu może cię wzruszyć, błagam: i tyś miał takiego rodzica, Anchizesa! Nad Daunem starym litość miej! Natomiast nasz Odkupiciel, umierając na krzyżu, nie przemówił do nikogo z ludzi czy aniołów, lecz do swego Niebieskiego Ojca, polecając Mu swego ducha: „Ojcze, w ręce Twoje polecam ducha mego”. Święty Atanazy, rozważając te słowa, powiedział: Chrystus „wypowiadając z krzyża słowa «Ojcze, w ręce Twoje polecam ducha mego», wszystkich ludzi umieszcza przy Ojcu i Jemu poleca, by przez Niego i w Nim byli ożywieni. Jesteśmy bowiem członkami, a te liczne członki są jednym ciałem, którym jest Kościół. Wszystkich więc w sobie poleca Bogu”. Z Atanazym zgadza się Cyryl, mówiąc: Odwieczny Syn „w ręce Ojca przekazał swą duszę, byśmy, zaczynając od niej i przez nią, mocno wierząc, mieli pewną co do tego nadzieję, iż po śmierci znajdziemy się w rękach Boga”. A Eutymiusz dodaje: „I to nam sprawił Pan Bóg, że odtąd dusze sprawiedliwych nie będą zstępować do piekła, lecz przeciwnie, będą wznosić się do Boga”. Dlatego i my nie powinniśmy pozostawać bezczynnymi, ale podczas gdy Jezus Chrystus poleca nas swemu odwiecznemu Ojcu, jedno1 Biblia pierwszego Kościoła, tłum. ks. Remigiusz Popowski SDB, Oficyna Wydawnicza „Vocatio”, Warszawa 2016.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==