78 ba odważyć się wbrew wszelkim konformistycznym postawom na zmiany płynące z wiary i prowadzące do wiary, bo ona „nie jest już oczywistą przesłanką życia wspólnego. [...] bywa wręcz negowana” (PF 2). Duszpasterstwo to realne zderzenie z ciągle nowymi wyzwaniami. Jednym z nich jest niepłodność. Chcąc je dobrze zrozumieć, postawić trafne pytania i udzielić na nie dobrych odpowiedzi, potrzeba znacznie większego wysiłku: duchowego i intelektualnego, ale też organizacyjnego. Przed marianami otwiera się fascynująca przygoda, głoszenia Ewangelii życia w sytuacji, gdzie po ludzku jego poczęcie wydaje się niemożliwe. Wielu ludzi poszukuje Ewangelii, Słowa rodzącego wiarę i dającego życie. Ci ludzie pragną w wierze odzyskać nadzieję i zaangażować się w miłość. Oni też dojrzewają do przyznania, że życie to nie tylko biologia. Za przyczyną św. Ojca Stanisława Papczyńskiego prośmy o odwagę głoszenia tej Chrystusowej Ewangelii. Boże Ojcze, który w swojej niezmierzonej Opatrzności dałeś nam w św. Stanisławie Papczyńskim skutecznego orędownika u Twojego tronu, racz udzielić za jego wstawiennictwem małżeństwom pragnącym potomstwa łaski rodzicielstwa, o którą Cię prosimy; chroń życie poczęte do naturalnego i szczęśliwego rozwiązania, a nam daj za jego przykładem wiecznie pełnić Twoją najświętsza wolę. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen. Pytania: 1. Jak odnajdujesz siebie w propozycji duszpasterstwa małżeństw niepłodnych? 2. Czy masz odwagę poszukiwania miejsc, gdzie wiara jest przesłanką życia wspólnego? 3. Które przestrzenie w ramach duszpasterstwa i życia wspólnoty domagają się pracy u podstaw? 4. Wskaż doświadczenie, które jest w Tobie podobne do postawy Szymona z Cyreny?
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==