Steponas Matulis new version

Powstanie, rozwój i śmierć marianów 7 OJCIEC MATULIS O REFORMIE MARIANÓW Przypadające w 2009 r. stulecie reformy Zgromadzenia Księży Ma- rianów staje się okazją do podsumowania minionego okresu historii tej wspólnoty zakonnej oraz sięgnięcia do tego czasu, w którym z powo- du zewnętrznych czynników zagrożone było jej dalsze istnienie. Zanim powstanie monografia omawiająca ostatnie stulecie istnienia marianów, warto sięgnąć choćby po przyczynkarskie opracowania, między innymi to, którego autorem jest dr Steponas Matulis MIC. On bowiem już prawie trzydzieści lat po reformie Zakonu Marianów napisał pierwszą pracę na temat zmian, jakie zaszły w tej wspólnocie na przełomie XIX i XX w. 1. Słowo o Autorze . Całościowa działalność tego wybitnego mariań- skiego historyka, publicysty i duszpasterza litewskiego pochodzenia wciąż jeszcze czeka na oddzielne opracowanie. Z całego dorobku piś- mienniczego S. Matulisa MIC jest znany w języku polskim tylko jeden jego niewielki artykuł o odnowieniu ZakonuMarianów 1 . Steponas Matulis (do 1939 r. posługiwał się nazwiskiem Matuliauskas), syn Jana i Urszuli (z domu Barauskaitė) urodził się 21 lutego 1918 r. w Daujoty (Daujočiai) na Litwie. Od wczesnej młodości był związany ze Zgromadzeniem Księ- ży Marianów. Do czasu matury w 1939 r. uczył się w szkole prowadzonej przez marianów w Mariampolu ( Marijampolė ). Nowicjat w tym Zgroma- dzeniu rozpoczął 11 sierpnia w 1934 r. Dnia 15 sierpnia 1935 r. (w pro- wincji litewskiej) złożył pierwszą profesję zakonną, natomiast 15 sierpnia 1941 r. profesję wieczystą. W latach 1939-1943 odbywał studia filozo- ficzno-teologiczne na Uniwersytecie Witolda Wielkiego w Kownie. Na- stępnie przez rok (1944-1945) studiował teologię w seminarium duchow- nym w Eichstätt w Niemczech, a potem w Rzymie (1945-1946). Właśnie 1 Marianie 1673-1973 , red. J. Bukowicz, T. Górski, Rzym 1975, s. 104-118.