Steponas Matulis new version

48 Steponas Matulis MIC lub biskupów. Usposobienie wszelako Jerzego Matulewicza nie dążyło do zdobywania wysokich urzędów. Sam mówił: „Nie obawiajmy się, kandydatów na wysokie urzędy honorowe w tym świecie nigdy nie za- braknie” 70 . Myśl jego często pociągało życie zakonne, które pod zaborem rosyjskim wśród katolików niemal zupełnie wygasło. Zniszczenie tej for- my życia wydawało mu się przyczyną słabości, którą jasno zauważało się w publicznym życiu katolików na tych terenach. Trzeba więc było znaleźć sposoby do wznowienia i promocji życia zakonnego. Do tego trudnego zadania pełnego ofiar i przeszkód ks. Jerzy Matulewicz zabrał się bezwzględnie już od 1905 r. i na tym polu apostolskim aż do ostatnich dni swego życia trwał jako niezmordowany pracownik. Po wydaniu 27 października 1864 r. przez władze rosyjskie dekretu mającego za cel zniszczenie życia zakonnego, to życie, lecz już w formie ukrytej, zaczęło kwitnąć szczególnie w Polsce i w sąsiednich krajach. Bardzo znanym promotorem tego rodzaju życia zakonnego był kapucyn, o. Honorat z Białej Podlaskiej, czyli Wacław Koźmiński (1829-1916). Dzięki szczególnemu jego staraniu powstało wiele ukrytych zgroma- dzeń zakonnych 71 . W następnych jednak latach liczne obowiązki, które ze strony założyciela, albo współzałożyciela musiały być wykonywane względem nowych rodzin zakonnych, przechodziły możliwości jednego człowieka, zasłużonego o. Honorata. Wreszcie na początku XX w. bardzo wydatnym pomocnikiem w tym dziele i kontynuatorem został ks. Jerzy Matulewicz. On to kilka zgromadzeń zakonnych sam założył, inne zaś zreformował lub w ich pracach był promotorem i pomocnikiem. 1. Siostry od św. Kazimierza Pierwsze oznaki promocji życia zakonnego było widać u księdza Je- rzego Matulewicza we Fryburgu Szwajcarskim. Gdy jeszcze był tam na 70 Matulaitis-Matulevičius, Mintys… , 3 lutego 1911. 71 Odnośne dokumenty znajdują się w archiwum Kongregacji do spraw Zakonników w Rzymie pod skrótami: V (Varsavia) 38, 62, 64, 65, 65a, 76, 82, 84, 97; C (Cracovia) 57. Por. E. de Beaulieu OMC, Un hėros de la Pologne moderne. Le Père Honorat de Biała, Capucin. Les Voix Franciscaines , Toulouse 1932, s. 232.