Steponas Matulis new version

Powstanie, rozwój i śmierć marianów 33 ROZDZIAŁ II REFORMATOR  JERZY MATULEWICZ 18711927 W historii Kościoła na Litwie obok pasterzy nieprzeciętnej gorliwoś- ci, jak biskup i kardynał Jurgis Radvilas-Radziwiłł († 1600 r.), biskup Melchioras Giedraitis († 1609 r.), biskup Motiejus Kazimieras Valančius († 1875 r.) i inni, którzy stanowczo i bardzo roztropnie zmagali się z falami protestantyzmu i z wpływami niekatolickiej Rosji, widzimy nadzwyczaj- nego człowieka płonącego apostolską gorliwością, arcybiskupa Jerzego Matulewicza († 1927 r.), którego Opatrzność Boża powołała do leczenia ran, jakie Kościołowi litewskiemu zadała okupacja rosyjska (1795-1914) i do rozwikłania spraw kościelnych, które w nieszczęsnych warunkach powojennych (1918-1927) poważnie zostały pogmatwane. Działalność jednak kościelna arcybiskupa Jerzego nie zacieśniała się do granic jego ojczyzny. Apostolat jego, daleko przekraczając granice, dosięgał bowiem różnych innych narodów, a mianowicie Polski, Rosji, Stanów Zjednoczo- nych Ameryki Północnej, Szwajcarii, Łotwy, Białorusi i Włoch. Szcze- gólnej uwagi godna jest działalność Jerzego Matulewicza: 1. jako reformatora i przełożonego generalnego Zgromadzenia Księży Marianów (1909-1927); 2. jako biskupa wileńskiego; 3. jako wizytatora apostolskiego dla Litwy (1925-1927). Teraz jednak szerzej poruszymy tylko pierwszy obszar prac Matule- wicza. Zanim przystąpimy do ich przedstawienia, krótko zaprezentowany zostanie sam Promotor odnowienia.