Steponas Matulis new version

o własnym domu studiów, w którym uczyliby profesorowie mariańscy 700 . Lecz inna była wola Boża, której całkowicie poddał się Przełożony Gene- ralny, jak zawsze i wszędzie, tak również i w ostatniej godzinie, mówiąc: „Niech już wystarczy […] niech odejdę do wieczności” 701 . Jednak kamień węgielny pod życie marianów w Rzymie już został położony. Fundament ten był nie tyle dziełem jednomyślności wszystkich współbraci, co przede wszystkim owocem wytrwałej woli przełożonego generalnego, arcybiskupa Jerzego Matulewicza 702 . Byli współbracia, któ- rzy uważali, że rzymski dom należy kupić jako własność któregoś wika- riatu, prowincji 703 . Reformator uważał inaczej: „Dom ten powinien być własnością całego Zgromadzenia; wszyscy w miarę możności powinni się złożyć na jego zakup” 704 . Z tego, co powiedziano wyżej, można wy- ciągnąć następujący wniosek: marianów w Wiecznym Mieście zintegro- wał niesamowity duch apostolstwa i poświęcenia, niezachwiana ufność w Bożą Opatrzność i opiekę Maryi Niepokalanej Wspomożycielki. Rzymskie kolegium międzynarodowe i dom główny powinny według myśli Jerzego Matulewicza stać się spójnią braterskiej miłościmarianów, szkołą prawdziwego ducha zakonnego, apostolskiego, a także oznaką i sprawdzianem katolickości 705 . Tego rodzaju egzamin w pierwszym kolegium i domu międzynarodo- wym we Fryburgu Szwajcarskim zdany był bardzo dobrze. A w Rzymie ten egzamin dobrze zaczęty miał być zdany dopiero w przyszłości. 700 List P. Būčysa do V. Kulikauskasa, 11 listopada 1932, AMG, Collegium Roma- num, Domus Generalis Studiorum . 701 Tego opracowania: cz. I, rozdz. II, G. 702 Rėklaitis, Commemoratio solennis J. Matulewicza… , f. 10. 703 Būčys, Memoriale visitationis domus Chicagiensis die 18 VII 1924 , AMG, Liber visitationum , f. 6. 704 Uwaga J. Matulewicza z lipca 1926, AMG, Liber visitationum , fol. 6, na margi- nesie. 705 Zobacz list. P. Būčysa do K. Bronikowskiego, 21 września 1926, który napisał po rozmowach w Rzymie z J. Matulewiczem; por. tego opracowania: cz. II, rozdz. III, H, 2. Rozpowszechnianie się marianów po świecie 293