Steponas Matulis new version

rozrasta, konieczne jest założenie mocnego centrum. Zobaczycie, jak to będzie pożyteczne dla wszystkich domów i wszystkich gałęzi Zgroma- dzenia. Pieniądze wydane na założenie i wyposażenie centrum przyniosą owoc stokrotny”. Podkreślił następnie konieczność całkowitego odda- nia się dla Zgromadzenia, bo tylko w ten sposób ono będzie pomyślnie wzrastać: „Żadne stowarzyszenie, tym bardziej Zgromadzenie, nie może pomyślnie wzrastać, jeśli ludzie dla niego się nie poświęcą” 658 . I gdzie indziej: „Ja mówię jeszcze raz: nie szczędźcie ludzi i pieniędzy na zało- żenie centrum Zgromadzenia w Rzymie. Zobaczycie: to dla wszystkich będzie korzystne. Być może teraz tego nie odczuwacie, lecz przyjdzie czas, zobaczycie. Tylko wtedy nasze Zgromadzenie mocno stanie, gdy dobrze zapuścimy korzenie w Rzymie. Ja uważam, że właśnie teraz przyszedł czas założyć własne centrum w Rzymie; jestem przekonany, że i Bóg tego chce” 659 . Załatwienie spraw rzymskich ciągle polecał mod- litwie współbraci 660 , miał w sercu bardzo żywą nadzieję na wsparcie ze strony Boga i Najświętszej Maryi Panny 661 . Tymczasem Przełożony Generalny poszukiwał odpowiedniego domu na kolegium w Rzymie. Dnia 22 października 1925 r., po dokładnym zastanowieniu się 662 , skierował oficjalne pismo do kard. B. Pompillego, wikariusza papieskiego na Rzym, z prośbą, ażeby marianom wolno było założyć dom, kolegium międzynarodowe, a w późniejszym czasie mieć możliwość otrzymania kościoła z pomieszczeniami mieszkalnymi 663 . 658 List J. Matulewicza do P. Būčysa, 27 października 1925, nr 66. 659 Tamże, 9 listopada 1925, nr 68; por. List J. Matulewicza do Vaitkevičiusa, 20 września 1925, nr 11; do V. Kulikauskasa, 20 września 1925, nr 27 i inne. Wydaje się, że jedną z przyczyn szybszego osiedlenia się marianów w Rzymie była potrzeba, żeby na- wiązać na nowo kontakty współbraci Litwinów z Polakami, czemu stały na przeszkodzie zerwane z przyczyn politycznych kontakty między Polską i Litwą. 660 J. Matulewicz w liście P. Būčysa do K. Bronikowskiego, 21 września 1925; 3 li- stopada 1925, nr 63; do P. Būčysa, 27 października 1925, nr 66; do niezidentyfikowanego marianina, 14 września 1925, 12 października 1925, 2 listopada 1925. 661 To widać w wielu jego listach, np. w liście do P. Būčysa, 27 października 1925, nr 66 i inne. 662 Uczynił to jednocześnie z Būčysem. Świadectwo ustne P. Būčysa z 13 grudnia 1946. 663 „Wasza Eminencjo, ze względów politycznych musiałem zrzec się wileńskiej sto- licy biskupiej i dzięki łaskawości Ojca świętego przybyłem do Rzymu, by założyć dom Rozpowszechnianie się marianów po świecie 285