Steponas Matulis new version

276 Steponas Matulis MIC bardzo się zdziwił. Lecz marianie już weszli na Łotwę. Bez względu na to arcybiskup pozostał bardzo życzliwy marianom 612 . Błąd biskupa ani die- cezji ryskiej, ani jej ordynariuszowi, ani marianom nic nie zaszkodził. W ciągu trzech lat skromna liczba marianów łotewskich sporo doko- nała. Ich dni były pełne pracy i zasług. Nie ma się więc co dziwić, że poprzednia łotewska władza państwowa ich przełożonego za pośrednic- twem biskupa Jāzepa Rancānsa odznaczyła Gwiazdą Zakonu Kawaler- skiego. Ten zaszczyt bardzo ucieszył przełożonego, jednak z całą świado- mością pisał do Przełożonego Generalnego: „Wolałbym, żeby Pan mnie wynagrodził, bo ludzkie podziękowania krótko trwają” 613 . Podobnym też duchem byli natchnieni pozostali współbracia, podej- mując często dość uciążliwe zadania. H. Marianie w Wiecznym Mieście 1. Pragnienia i początki Otwarte przy końcu XVIII w. generalne przedstawicielstwo ( procura ) marianów w Rzymie (1779-1798) trwało zaledwie dziewiętnaście lat 614 . Po odnowieniu Zgromadzenia, gdy przełożony generalny, biskup Jerzy, zaszczepiał nowe gałęzie marianów na Łotwie i Białorusi, i gdy jeszcze nikt ze współbraci nie myślał o założeniu w Rzymie domu marianów, to Reformator już nad tym ciągle się zastanawiał. Najpierw w 1921 r. został posłany do Rzymu na studia filozoficzne i teologiczne młody marianin Litwin, ks. Bronius Kačergius, który mieszkając w kolegium niemiec- ko-węgierskim jako student Gregorianum , odznaczał się nadzwyczajną dojrzałością duchową 615 . Widzimy, że od 1923 r. wzrastało pragnienie 612 Świadectwo ustne o. Stanislavsa Škutansa MIC, przełożonego generalnego ma- rianów. 613 B. Skrinda do J. Matulewicza, grudzień 1926, nr 6. 614 Por. tego opracowania: cz. I, rozdz. I, C, D, 1. 615 Ten młodzieniec święcie umarł 21 maja 1924 r. i został pochowany na cmentarzu niemieckim koło bazyliki św. Piotra na Watykanie. Piękna jego pochwała znajduje się w: Das Korrespodenzblatt des Collegium Germanicum-Hungaricum , Rzym 1924, nr 2, s. 24. O jego sylwetce duchowej patrz w jego dzienniku duchowym za lata 1923/1924: B. Kačergius, Voluntatis exercitium , AMG.