Steponas Matulis new version

272 Steponas Matulis MIC Ten sam biskup Rancāns w imieniu arcybiskupa ryskiego 2 marca 1924 r., uroczyście wprowadził nowych marianów do kościoła w Welo- nach w obecności księży profesorów seminarium ryskiego Aleksandrsa Novicksa i Dominiksa Jaudzemsa, proboszcza miejscowego Jānisa Ka- zenasa, redaktora czasopisma „Latgolas Võrds” Jūrisa Kārkle, przyszłego marianina, dziekana Rosites Stanislavsa Vaitkulisa i delegata Zgroma- dzenia Juozasa Vaitkevičiusa. W tym dniu przekazano marianom na piś- mie pod administrację i w posiadanie kościół, klasztor, całe beneficjum i parafię. Jednocześnie również został założony dom zakonny 586 . Kościół i klasztor wybudował w roku 1772 hrabia Michał Ryk i podarował zako- nowi bernardynów. W roku natomiast 1820 klasztor został zlikwidowa- ny 587 . Administrację parafii przejęło duchowieństwo świeckie i prowadzi- ło tam duszpasterstwo do przyjścia marianów. 2. Pracownicy i prace w Welonach w 1924-1927 Gdy Przełożony Generalny, jako biskup wileński, 1 maja 1924 r. przybył do Rygi, by dnia 4 tegoż miesiąca wziąć udział 588 w konsekracji biskupa Jāzepsa Rancānsa, nie omieszkał odwiedzić współbraci w We- lonach, przyjrzeć się ich sprawom i pracom. Pozostał tam dwa dni. Jak ocenił tamtejszą sytuację i potrzeby, widać z listu napisanego 18 maja do P. Būčysa 589 , z którego zachodzi potrzeba coś niecoś przedstawić. Stan kościoła uważał za dobry, ale klasztoru za bardzo zły. Z 28 cel klasztornych tylko kilka było w możliwym stanie, reszta zaś bez okien, drzwi, podłóg itd. Nie brakło kandydatów do Zgromadzenia na księży i na braci. Ale nie było wystarczającej liczby profesów. W najbliższej przyszłości ta trudność jawiła się jeszcze jako większa dlatego, że wed- ług pragnienia Przełożonego Generalnego młody ks. Bronislāvs Val- pitrs od 1924/1925 roku szkolnego jeszcze powinien pójść na studia 586 Akt fundacji , tamże, nr 4. 587 Skrinda, Uwagi o domu w Welonach , AMG, Relationes , 1926, nr 1. 588 List J. Matulewicza do P. Būčysa, 12 kwietnia 1924, nr 24; 24 kwietnia 1924, nr 44. 589 Tamże, 18 maja 1924, nr 45.