Steponas Matulis new version

jednak udział w formacji nowicjuszy miał sam Przełożony Generalny, który kształtował tych nowych marianów prowadząc rozmyślania, gło- sząc duchowe konferencje, wyjaśniając konstytucje 395 . Potem magistra- mi nowicjatu byli: o. Kazimieras Rėklaitis (lipiec 1919 - lipiec 1923) i o. Justas Novickas (1923-1939), przedtem ojciec duchowy w diece- zjalnym seminarium sejneńskim. Pierwsi kandydaci Białorusini i pierwsi Łotysze odbywali nowicjat w Mariampolu. Kandydatami byli księża, klerycy i świeccy. Pod koniec roku 1925 w nowicjacie wychowywało się 13 nowicjuszy, a w postulacie 10 młodych chłopców 396 . Po raz ostatni osobiście Reformator dnia 7 grud- nia 1926 r. przyjął 8 nowicjuszy i 16 postulantów 397 . W tymże roku do Zgromadzenia wstąpił arcybiskup Pranciškus Karevičius, który, nie od- bywając nowicjatu, 9 lipca 1926 r. złożył pierwsze śluby. W dniu śmierci Reformatora (27 stycznia 1927 r.) było 24 nowicjuszy, pośród nich 4 księ- ży i 24 postulantów 398 . Według planu arcybiskupa Jerzego latem 1927 r. nowicjat miał być przeniesiony do miasta Ukmergė 399 . Wwykonaniu tego zamiaru przeszkodziła, niestety, przedwczesna śmierć Matulewicza. bc. Apostolstwo prasy Aspotolstwo prasy rozpoczęto od chwili odnowienia Zgromadzenia i rozszerzano je wśród Litwinów tak na Litwie, jak w Ameryce Pół- nocnej. Na tym polu wyróżniał się Reformator. Opublikowano siedem jego dzieł, nie wliczając tu wiele napisanych przez niego konstytucji dla zakonów 400 . Pierwsze jednak miejsce w tym apostolacie zajmował 395 Por. Matulaitis-Matulevičius, Vilniaus dienoraštis… , s. 3; Totoraitis, Sūduvos Su- valkijos… , s. 455. 396 Elenchus Marianorum… , 1926, s. 14-15. 397 „Šaltinis” 41(1926), s. 580. 398 Listy J. Matulewicza do ks. F. Kudirki, 24 września 1926, nr 18; 2 grudnia 1926, nr 19; 13 grudnia 1926, nr 20; do ks. K. Bronikowskiego 13 grudnia 1926; Elenchus Marianorum… , 1927, s. 13. 399 Listy J. Matulewicza do K. Rėklaitisa, 22 grudnia 1926, nr 12; do ks. F. Kudirki, 2 grudnia 1926, nr 19; 13 grudnia 1926, nr 20. 400 AJM, s. 288-289. Por. tego opracowania: cz. I, rozdz. II, D. Rozpowszechnianie się marianów po świecie 231