Steponas Matulis new version

Powstanie, rozwój i śmierć marianów 21 telli dnia 6 czerwca 1701 r., czyli już za papieża Klemensa XI 23 . W tym dniu Założyciel marianów złożył uroczyste śluby zakonne na ręce tegoż nuncjusza 24 . Śluby pozostałych ojców i braci przyjął sam Założyciel 25 . W krótkim czasie, już bowiem 17 września 1701 r., w Górze Kalwarii, o. Stanisław Papczyński od Jezusa i Maryi odszedł w świętym pokoju do Pana. Informacyjny proces diecezjalny w sprawie beatyfikacji został otwarty 17 listopada 1767 r. Końcowy dekret Kongregacji Obrzędów o zatwierdzeniu spuścizny pisarskiej wydano dnia 22 lipca 1775 r. 26 . C. Rozwój Umierając, Stanisław od Jezusa i Maryi Papczyński pozostawił w Pol- sce trzy erygowane klasztory marianów: Puszcza Korabiewska, ufundo- wany w 1673 r., Góra Kalwaria (1677 r.) i Goźlin (1689 r.). Po dziesięciu latach założono klasztor w Skórcu (1710 r.). Mniej więcej w tym okresie różnorodne statuty, zarządzenia i dekrety odnoszące się do Zakonu zosta- ły zebrane w jedną całość i otrzymały papieskie zatwierdzenie Innocente- go XIII dnia 3 września 1723 r. 27 . W ciągu XVIII w. marianie rozszerzali się szczególnie na tych tere- nach Rzeczypospolitej obojga Narodów, które zamieszkiwali Litwini, Rusini (Ukraińcy) i Białorusini. I tak na Litwie erygowano klasztory w następujących miejscowościach: Mariampol (1750 r.), Janów (1775 r.), Mirosław (1763 r.), Igłówka (1783 r.). Wśród Rusinów (Ukraińców): J. F. Bonnefoy OFM, Le B. Gabriel-Marie OFM et ses sermons sur la Règle des Anno- ciades , Paris 1936, s. 7-46. Pierwszy tekst Reguły znajduje się u o. Raynalda, Caesaris Baronii Annalium Ecclesiasticorum continuatio , 1501, nr 24-35. 23 Constitutiones Congregationis CC. RR. marianorum , Roma 1930, Appendix II, s. 348-356. 24 Akt profesji w APosn., Acta beatificationis... S. Papczyński , f. 410. 25 Por. Constit. marianorum , Appendix II, s. 356. 26 Congregatio Rituum, Decreta S.C.R. od roku 1775 do roku 1777 , s. 44. 27 Statuta patrum marianorum Ordinis B. M. V. sub titulo Immaculatae Conceptionis defunctis et parochis in cura animarum suffragantium Congregationis Polonae , Romae 1723, Archiwum Watykańskie Nuncjatury w Warszawie, vol. 120, f. 62-73; Breve za- twierdzenia In supremo , tamże, f. 62.