Steponas Matulis new version

206 Steponas Matulis MIC Powody, jakie pobudziły marianów do prośby o to, były następujące: 1) dzięki staraniom marianów zostały odzyskane dla Kościoła budyn- ki i ogród, które były w rękach cywilnych; 2) wielkim nakładem pracy i niemałymi kosztami finansowymi marianie Bielany odbudowali, dopro- wadzili do stanu używania ogród, powołali do życia kolegium i gimna- zjum, w którym już było sześć klas; 3) aby gimnazjum ośmioklasowe i to odpowiednio zaopatrzone można było założyć i inne dzieła na Bielanach rozwijać, koniecznie trzeba było wznieść nowe budynki i ponieść inne ogromne nakłady; żeby wszystkie te dzieła można było roztropnie, swo- bodnie, bezpiecznie wykonywać, należy, by Zgromadzenie Marianów było w posiadaniu tytułu własności Bielan już im przyznanego i żeby własność była bezsporna i pewna; 4) ojcowie kameduli chcieli, i to jak najszybciej, albo rekompensaty za własność, albo oddania Bielan. W drugim liście napisanym przez Przełożonego Generalnego, lecz podpisanym 13 kwietnia 1923 r. przez ks. K. Bronikowskiego, przeka- zanym kardynałowi Kakowskiemu, została powtórzona pokorna prośba jak najszybszego załatwienia własności Bielan. Załatwienie ponaglała konieczność przygotowań do wznoszenia nowych budynków dla gimna- zjum 275 . Nie wiemy, jakiej treści pismo w tej sprawie wysłał do Stolicy Apos- tolskiej kard. A. Kakowski. Znamy jednak jego następstwa. O. Giovanni Battista, generalny przełożony kamedułów we Frascati, dnia 4 listopada 1922 r. odwołał się do Stolicy Świętej i dochodził sądownie niepodwa- żalnych praw, jak powiedział, do eremu bielańskiego. Na odwołanie się odpowiedział w tym samym roku w imieniu Ojca świętego kard. Pietro Gasparri i zaproponował, aby ojcowie kameduli swoje prawa do eremu, jako już nieodpowiedniego do prowadzenia życia pustelniczego, prze- kazali arcybiskupowi warszawskiemu 276 . Ojcowie kameduli bez zwłoki 275 List K. Bronikowskiego do kard. Aleksandra Kakowskiego, Bielany po dniu 2 sierpnia 1922, nr 12; por. List kard. Aleksandra Kakowskiego do ks. K. Bronikowskie- go, Warszawa, 30 kwietnia 1923, nr 2136, nr 1. 276 „Jego Świątobliwość pochwala zainteresowanie i gorliwość o zachowanie, jak Ojciec w wyjaśnieniu nazwał, niepodważalnych praw Zakonu Kamedułów: tym nie mniej, ponieważ rzecz dotyczy miejsca, które zgodnie jest uznawane za nieodpowied-