Steponas Matulis new version

proponując im prowadzenie zakładu. Marianie przyjęli kierowanie za- kładem, by go ratować od upadku, chociaż sami byli nieliczni i bardzo obciążeni różnymi obowiązkami. Na dyrektora Przełożony Generalny naznaczył młodego neoprofesa, świeżo wyświęconego kapłana, dra Wła- dysława Łysika. Nowy dyrektor zorganizował w domu trzyletnią szko- łę. W pierwszym roku liczyła ona 83 uczniów. Pod koniec tego samego 1917 r. obowiązek magistra nowicjatu na Bielanach Przełożony General- ny przekazał ks. Marianowi, który dopiero co wrócił z Fryburga, a sam pojechał na Pragę pomagać ks. Władysławowi Łysikowi. W 1918 r. było już około 150 chłopców. Otrzymywali oni w zakładzie i naukę, i wy- żywienie zupełnie za darmo. Oprócz szkoły otwarty został internat dla uczniów szkoły średniej i wyższej 253 . W Warszawie na Pradze Przełożony Generalny pozostał, kierując wszystkim, aż do powrotu na Litwę, to jest do dnia 1 marca 1918 r. 254 . bd. Rychłe owoce Przez 3 lata i 7 miesięcy pod bezpośrednią opieką Przełożonego Generalnego w Warszawie sporo dokonano, mimo tak bardzo trud- nych warunków spowodowanych trwającą wojną. Do Zgromadzenia wstąpiło 5 nowych księży: Władysław Łysik, doktor filozofii (1915 r.), Zygmunt Trószyński (1915 r.), Franciszek Krupa (1915 r.; później zmienił nazwisko na Korszyński, był biskupem pomocniczym w latach 1946-1962 we Włocławku), Jan Sobczyk (1917 r.), Aleksander Sękow- ski (1917 r.). Klerycy: Eugeniusz Kulesza (1915 r.), Józef Jarzębowski (1917 r.). Bracia laicy: Bronisław Załuski, doktor filozofii (1916 r.), Holi Feliks (1918 r.), Henryk Jamiołkowski, profesor (1918 r.) i inni. Pozostali kandydaci zostali posłani do Fryburga. Założono dwa domy zakonne z nowicjatem, przyjęto dwie kaplice publiczne, kierowano trzema sierocińcami, z których dwa zostały świeżo założone. Otwar- to szkołę podstawową, zawodową, szwalnię, kuchnię dla biednych, 253 Łysik, Zakład na Pradze , CGG, Sprawozdania z domów , nr 2; tenże, Krótka hi- storia domu bielańskiego. 254 Matulaitis-Matulevičius, Vilniaus metodienoraštis , s. 1. Rozpowszechnianie się marianów po świecie 201

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==