Steponas Matulis new version

f. Ostanie decyzje i słowa Reformatora do współbraci w Ameryce W czasie pobytu w Chicago w roku 1926, przełożony generalny, arcy- biskup Jerzy, oprócz innych spraw, przeprowadził w dniach od 11 czerwca do 8 lipca wizytację kanoniczną. Po dokładnym przyjrzeniu się wszyst- kiemu, 8 lipca w protokole wizytacyjnym napisał: „Stwierdzam, że stan domów pod każdym względem, ogólnie biorąc, jest dobry. Przede wszyst- kim trzeba ojców i braci pochwalić za wyróżniającą się pracowitość, jaką się zamęczają dla rozszerzenia chwały Bożej, dla troski o zbawienie dusz, dla dobra i rozwoju Zgromadzenia z samozaparciem, zapomnieniem o so- bie, samopoświęceniem. Daje się zauważyć, że przez ich prace położony został trwały fundament Zgromadzenia w Ameryce pod względem bytu i rozwoju” 224 . W dalszym ciągu pisze o aktywności współbraci. Cieszy się z nowego nowicjatu i daje dla niego dyrektywy 225 . Pisze wskazania dla dalszej formacji duchowej i intelektualnej współbraci, którzy złożyli pro- fesję. Mocno podkreśla trwanie współbraci w idealnej jedności, miłości i uległości wobec władzy kościelnej i duchowieństwa 226 . Po wizytacji Przełożony Generalny ustanowił trzy oddzielne domy: w budynku „Draugas” z przełożonym ks. Vladasem Draugelisem, w budynkach parafialnych z przełożonym ks. Feliksasem Kudirką i w Hinsdale, Marian Hills, z przełożonym ks. Vincentasem Kulikau- skasem, który tymczasem miał też pełnić obowiązki magistra nowicja- tu. Feliksas Kudirka naznaczony został jak delegat wikariusz generalny dla wszystkich domów w Ameryce z władzą jakby przełożonego pro- wincjalnego 227 . Jemu jako radni zostali dodani: ks. Vincentas Dvara- nauskas i ks. Kazimieras Matulaitis 228 . W tymże nadto czasie Przeło- żony Generalny poczynił pierwsze kroki do założenia w Waszyngtonie domu zakonnego dla marianów Polaków. Zwracając się do wszystkich 224 J. Matulewicz, Liber visitationum , 8 lipca 1926. 225 Tamże; por. tego opracowania: część II, rozdz. III, B, a, ab. 226 Tamże. 227 Tamże. Cały czas marianie w Ameryce zależeli od wikariatu litewsko-łotewskie- go, którym kierował ks. prof. Būčys. 228 Tamże. Rozpowszechnianie się marianów po świecie 193