Steponas Matulis new version

wraz z zakończeniem wojny możliwości kontaktu przy pomocy listów, usilnie nalegał na marianów w Chicago, by nie tylko prawnie zorgani- zowali nowicjat, ale też powołali do istnienia porządny juwenat 154 . Za- kupiony ostatnio dom na 2334-36 So. Oakley Ave naprawdę także nie był odpowiedni na nowicjat i juwenat. Trzeba było starać się o świeże fundusze na budowę nowych budynków i szukać nowego odpowiedniej- szego miejsca. Dzięki życzliwości dobroczyńców i zawarciu kontraktu, dnia 24 sierpnia 1922 r. w Clarendon Hills, oddalonym od Chicago około 30 tysięcy kroków, kupiono wreszcie posiadłość o powierzchni 180 mor- gów, do której 9 marca następnego roku jeszcze dołączono 40 morgów 155 . Dnia 1 października 1922 r. zaczęto budowę i na początku lipca 1924 r. przeniesiono tam nowicjuszy i kandydatów-juwenistów. Dnia 7 grudnia nowicjat powiększył się o 9 innych chłopców 156 . Mimo że budowa postępowała i rosła liczba ludzi, troska Przełożo- nego Generalnego o to przedsięwzięcie bynajmniej się nie zmniejszała. Uważnie czuwał, by juwenat i nowicjat były naprawdę katolickie, prze- niknięte do głębi Bożym duchem. Do magistra nowicjuszy dnia 25 stycz- nia 1923 r. napisał: „Cieszę się […], że staracie się budować nowicjat i juwenat: powoli osiągniecie wszystko. Bardzo bym pragnął doczekać tej godziny, kiedy do waszego juwenatu i nowicjatu zaczną wstępować nie tylko Litwini, lecz także katolicy z innych narodowości. Musimy do tego dążyć, by nasze Zgromadzenie było rzeczywiście katolickie. Bardzo ważną jest rzeczą mieć wysokiej klasy nowicjat – tu jest źródło dyna- miczności Zgromadzenia” 157 . A po trzech miesiącach napisał: „Jeśli tylko 154 Naleganie Przełożonego Generalnego w tej sprawie jasno widać z listów: do ks. Kulikauskasa, 14 czerwca 1922, nr 1; Wilno, 5 listopada 1922, nr 2; 25 stycznia 1923, nr 3; 1 maja 1923, nr 4; 16 sierpnia 1923, nr 5; do ks. Kudirki, 12 paździenika 1923, nr 15; do ks. Matulewicza, 18 maja 1924, nr 2 itd. 155 Kulikauskas, dz. cyt., s. 7-8; Kudirka, dz. cyt., s. 2. 156 Kulikauskas, dz. cyt., s. 8-9. 157 W liście do ks. Kulikauskasa, Wilno, 25 stycznia 1923, nr 3. O tym, że bardzo Przełożony Generalny troszczył się o te instytuty, widać z listów: J. Matulewicz do ks. Kulikauskasa, Wilno, 16 sierpnia 1923, nr 5; 28 listopada 1923, nr 6; 9 lutego 1924, nr 9; 11 czerwca 1924, nr 15; 19 grudnia 1924, nr 21; Kaunas, 2 grudnia 1926, nr 31; do ks. Kudirki, Wilno, 10 października 1923, nr 15; do ks. Matulewicza, Wilno, 14 grudnia 1924, nr 3; 7 maja 1925, nr 4. Rozpowszechnianie się marianów po świecie 181