Steponas Matulis new version
Petras Siaurusaitis 146 . Młodsi zaś, przyszli kapłani, obiecali wstąpić do juwenatu i nowicjatu. ab. Bracia, juwenat i nowicjat Chociaż liczba kapłanów wstępujących do Zgromadzenia wzrasta- ła, to jednak Przełożony Generalny prawdziwego wzrostu spodziewał się tylko po młodzieńcach, którzy otrzymają odpowiednie wychowanie i przygotowanie. Na tę sprawę osobiście mocno nalegał. Jako na szcze- gólne źródło powołań zakonnych ukazywał na dobrze prowadzoną, prze- pojoną głębokim duchem katolickim parafię. Nie przestawał podkreślać, że w ukształtowaniu takiej parafii odgrywa wielką rolę łączenie wierzą- cego laikatu w specjalne organizacje 147 . Przez wcielanie w życie rad Przełożonego Generalnego marianie po- zyskiwali dla siebie powołania. A pierwsi kandydaci zjawili się w 1913 r. Arcybiskup miejscowy w marcu 1914 r. chętnie zgodził się na nowi- cjat przy kościele parafialnym św. Michała Archanioła (1644 Wabansia Ave), lecz Przełożony Generalny nie spieszył prosić Stolicę Apostolską o pozwolenie. Wolał bowiem, by wcześniej dom w Chicago lepiej zor- ganizować i by kandydaci przeszli dłuższą i staranniejszą próbę 148 . Przy końcu tego roku liczono już dziesięciu kandydatów. Wreszcie 8 grudnia otwarto nowicjat w plebanii parafialnej kościoła św. Michała Archanioła 146 Por. Elenchus Marianorum… , s. 6-8, 12; Spaudos laisvės sukaktuvės , s. 518. 147 List J. Matulewicza do ks. Kudirki, Fryburg, 17 lutego 1914, nr 3; 16 marca 1914, nr 4. 148 Tamże, 16 marca 1914, nr 4. Po wybuchu wojny i przerwaniu komunikacji Przeło- żony Generalny nie mógł postarać się o pozwolenie od Stolicy Świętej. Marianie w Chi- cago dopiero przenosząc do Clarendon nowicjat w 1924 r. dostrzegli brak zezwolenia papieskiego i przez kard. Abpa Chicago wysłali petycję do Stolicy Świętej, lecz aż do 1925 r. odpowiedź nie doszła. Przełożony Generalny 13 sierpnia 1925 r. na audiencji u Piusa XI prosił o uprawomocnienie w zalążku wszystkich spraw Zgromadzenia i je otrzymał. Kulikauskas w liście z 26 sierpnia 1925, nr 2 i z 13 grudnia 1925, nr 3 do J. Matulewicza; List ks. K. Rėklaitisa do J. Matulewicza, Rzym, 11 stycznia 1926, nr 9; List J. Matulewicza do K. Rėklaitisa, Kaunas, 30 stycznia 1926, nr 6; Matulaitis-Matule- vičius, Vilniaus dienoraštis , sierpień 1925. Rozpowszechnianie się marianów po świecie 179
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==