Steponas Matulis new version

sytuacji 134 . Gdy tylko mógł, z największą czujnością wznowił kierowanie mariańską działalnością w Ameryce. Czynił to przez bardzo częste listy, przez wizytatora kanonicznego, ks. prof. Pranciškusa Būčysa, a bezpoś- rednio uczynił to sam w czasie Międzynarodowego Kongresu Eucharys- tycznego w Chicago, który miał miejsce w 1926 r. O tym wszystkim trze- ba powiedzieć oddzielnie. 2. Życie i działalność w okresie 1913-1927 a. Pracownicy i ich szkółka – nowicjat aa. Księża Apostolat w Ameryce zaczęli wprowadzeni przez Przełożonego Ge- neralnego dwaj księża: Feliksas Kudirka i Julijonas Kazakas, którym bar- dzo wydatnie pomagał ks. Antanas Staniukynas, kandydat do marianów. Dzieła, które trzeba było wykonać, o wiele przerastały ich siły. Tak więc oni sami jak i arcybiskup Chicago, nieustannie nalegali na Przełożonego Generalnego, by posłał jeszcze innych pracowników 135 . Tę konieczność bardzo dobrze znał sam ks. Jerzy Matulewicz, lecz brakowało pracow- ników, których można by tam posłać 136 . Ordynariusze miejscowi chcie- li bowiem wszystkich współbraci księży zatrzymać u siebie. Uzyskana wreszcie zgoda od biskupa Antanasa Karosasa pozwoliła poświęcić na pracę w Ameryce ks. Vincentasa Kulikauskasa, chociaż także na Litwie dla marianów i dla innych dzieł był on niezmiernie potrzebny 137 . Ks. Vin- centas przybył do Ameryki 8 marca 1915 r., do Chicago zaś dotarł dnia 19 tegoż miesiąca 138 . Inni zaś współbracia przyjeżdżający później z Litwy 134 List J. Matulewicza do ks. Kudirki, Warszawa, 22 września 1914 nr 11; List do ks. Būčysa, Wilno, 19 marca 1920, nr 1. 135 Por. List J. Matulewicza do ks. Kudirki, Fryburg, 16 marca 1914, nr 4. 136 Tamże, 6 lutego 1914, nr 2 jest mowa: „Ja sam widzę, że jest nam potrzebny trzeci ksiądz, lecz skąd go wziąć, nie wiem. Trzeba się modlić, żeby Bóg dał liczniejsze powołania”. Jednocześnie oznajmia, że prawdopodobnie jest dwóch kandydatów do zgro- madzenia: Pranas Meškauskas i Vincentas Dargis (tamże, 16 marca 1914, nr 4), którzy rzeczywiście chociaż później zostali marianami. 137 List J. Matulewicza do ks. Kudirki, Kowno, 6 lipca 1914, nr 8. 138 Kulikauskas, dz. cyt., s. 3; Kudirka, dz. cyt., s. 2. Rozpowszechnianie się marianów po świecie 177