Steponas Matulis new version

146 Steponas Matulis MIC urządzaniu nowicjatu i kierowaniu nim za granicą, nie posłał swoich pod- władnych, ale osobiście, odrzuciwszy wszystkie aktualne i przyszłe za- szczyty, wszedł na drogę krzyżową pełną upokorzeń. Bezzwłocznie udał się do Szwajcarii, aby we Fryburgu przygotować miejsce na nowicjat dla przychodzących kandydatów 19 . 2. Pierwsze poczynania nowicjatu i domu zakonnego we Fryburgu Nowowybrany Przełożony Generalny przybył do Fryburga po połowie lipca 1911 r., gdzie za chętną zgodą ordynariusza miejscowego wynajął dom dla nowicjatu przy ul. Père Girard n. 8, gdzie uprzednio był konwikt kościelny Canisianum. W krótkim czasie z Litwy i z Polski zaczęli je- den po drugim przyjeżdżać do Fryburga księża i młodzi mężczyźni chcą- cy wstąpić do Zgromadzenia. Dnia 10 sierpnia po dziesięciodniowych rekolekcjach prowadzonych przez samego Przełożonego Generalnego dziesięciu kandydatów przyjęto do nowicjatu: było siedmiu księży, jeden kleryk i dwóch studentów. Sześciu z nich to Litwini: ks. Vincentas Dva- ranauskas, magister teologii, mający 39 lat, z diecezji sejneńskiej, wice- rektor i ojciec duchowny seminarium tejże diecezji; ks. Feliksas Kudirka, lat 41, z diecezji sejneńskiej, wikary w Balbieriškis; ks. Leonas Kulvetis, lat 31, z diecezji żmudzkiej, ojciec duchowny seminarium w Kownie; ks. Juozas Vaitkevičius, lat 30, z diecezji włocławskiej; ks. Justinas No- vickas, lat 26, magister teologii, z diecezji sejneńskiej; świecki student Jurgis Košys. Czterech było Polaków: ks. Kazimierz Bronikowski, lat 33, z diecezji warszawskiej, ojciec duchowy w seminarium warszawskim; ks. Marian Wiśniewski, magister teologii, lat 26, niedawno ukończył studia naAkademii Duchownej w Petersburgu, z diecezji kieleckiej; klerykWła- dysław Mroczek z diecezji sejneńskiej, ukończył seminarium, lecz jesz- cze nie był święcony na księdza z powodu braku 21 lat; świecki student Jozafat Płokarz. W niedługim czasie przyjechał z Litwy ósmy kandydat, ksiądz Julijonas Kazakas, lat 24, magister teologii, z diecezji wileńskiej, 19 Būčys, Atsiminimai , s. 221.