25 Marianie i Reguła dziesięciu cnót Pierwszym ustawodawcą Zakonu Marianów był jego założyciel, błogosławiony Stanisław od Jezusa i Maryi Papczyński. Nosząc się z zamiarem założenia nowej rodziny zakonnej, przygotował on w latach 1671-1673 pierwsze ustawy mariańskie pod nazwą Reguły życia (Norma vitæ). Zatwierdził je dla o. Stanisława i jego pierwszych towarzyszy bp Stanisław Jacek Święcicki, archidiakon i oficjał warszawski, w dniu 24 października 1673 roku, podczas wizytacji eremu mariańskiego w Puszczy Korabiewskiej. W 1690 roku bł. Stanisław w towarzystwie subdiakona Joachima od św. Anny Kozłowskiego udał się do Rzymu, aby uzyskać aprobatę dla swojego zakonu na podstawie ułożonych przez siebie konstytucji, tzn. Norma vitæ. Śmierć papieża Aleksandra VIII (1689-1691) i kłopoty ze zdrowiem zmusiły mariańskiego zakonodawcę do powrotu do Polski bez osiągnięcia zamierzonych celów. W latach 1691-1694 próbował on uzyskać dla marianów regułę wspomnianych wyżej koncepcjonistek. Ponowne wysiłki o. Papczyńskiego zakończyły się niepowodzeniem, ponieważ reguła hiszpańskich mniszek nie była zaadaptowana dla męskich zakonów. Wówczas
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==