Pisma-zebrane-Papczynski.indb

wejrzenie w głb serca 910 udała się do więzień otchłani. Trudno jest to umysłem pojąć, z jak wielką radością owych świętych Ojców została tam przy- jęta, z jak radosnym wzruszeniem i weselem! 9 Kiedy znalazła się tam przed nimi, wszyscy uniesieni mocą niezmiernej radości wołali: „Przybyłeś [f. 184v] upragniony, przybyłeś nasz Zbawi- cielu, obietnico nasza, od tylu wieków oczekiwany Mesjaszu!”. Już samą tylko swoją obecnością ta dusza Chrystusowa przedziwnie ich ożywiła, wyprowadziła z owych nieszczęsnych mroków i za- prowadziła ze sobą do grobu. 2. Powróć jeszcze myślą, by rozważyć, jak ta sama dusza Boga przeszła przez kamień grobowy. Podobnie jak była ona złączona przed śmiercią z ciałem, tak samo w bardzo doskonały sposób sama zjednoczyła się z martwym ciałem. Łącząc się z nim, obu- dziła je jakby z krótkiego snu i przywróciła pełne chwały i nie- śmiertelne. Tu wtedy wypełniły się te Jego słowa, które niedaw- no wypowiedział, gdy tak przyrównywał swe ciało do świątyni: „Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni wzniosę ją na nowo” (J 2, 19). 3. Rozważ, jak to Odkupiciel po swym bardzo chwalebnym Zmartwychwstaniu ukazał się pierwszej najświętszej swej Matce i napełnił Ją na tyle większymi radościami i pokrzepił niebieski- mi rozkoszami, na ile podczas Jego męki większymi i cięższymi została dotknięta i udręczona boleściami. Poznaj stąd, że według miary cierpień bywają udzielane pocie- chy, i im więcej kto z miłości dla Chrystusa na świecie mężnie wycierpi przeciwności, prześladowań i rozmaitych nieszczęść, tym większą zostanie obdarzony pełnią radości i wiecznotrwałej pociechy w nieśmiertelnym królestwie. Stąd też wyciągnij wniosek, że powinniśmy umartwiać nasze ciało, aby mogło chwalebniej zmartwychwstać, gdyż jak Zbawi- ciel powiedział w przypowieści: „Jeśli ziarno pszeniczne wpadł- szy w ziemię, nie obumrze, nie przyniesie żadnego owocu” (por. J 12, 24). 9 Por. Katechizm Kościoła Katolickiego , II wyd., Poznań 2002, s. 162-163.