Pisma-zebrane-Papczynski.indb

aneks 1356 mniana jest cnota dziewiczości [ czystości ], aby dusze Bogu po- święcone wiedziały, że przede wszystkim do tego powinny dążyć i użyć całej zdolności myślenia, aby na wzór Dziewicy, jako prawdziwe oblubienice, podobały się Chrystusowi w czystości i myślały o tym, mówiły i czyniły to, o czym Dziewica z powodu swej czystości myślała, co mówiła i czyniła, jak o tym czytamy w Ewangelii. Z Ewangelii zaś jest wiadome, że Dziewica z po- wodu swej dziewiczej czystości, aby Bogu jak najdoskonalej się podobać, przede wszystkim ślubowała dziewictwo, a ponadto w tejże Ewangelii czytamy, że poślubiła św. Józefa (por. Łk 1, 27) i w końcu spytała Gabriela, mówiąc: „Jakże się to stanie, gdyż męża nie znam?”(Łk 1, 34). Tak więc osoby należące do tego Zakonu, według wzoru i w na- śladowaniu Dziewicy, aby się Chrystusowi Oblubieńcowi podo- bać, niech ślubują wieczystą czystość i niech przyjmą prawdzi- wego Józefa, to znaczy Jezusa, za swego Oblubieńca. Niech nie szukają żadnych próżności i niech nie mówią ani nie słuchają żadnych słów próżnej miłości, lecz starają się żyć w zażyłości tylko z Jezusem, swym Oblubieńcem. O, jak słodko i radośnie będzie umierała ta osoba, która w swym życiu oprócz Jezusa nie miała innego Ukochanego! Żeby zaś posiadać tę cnotę, niech unikają próżnowania, pijań- stwa, podejrzanych towarzystw, zdobienia twarzy i ciała, i głoś- nego śpiewu dla przypodobania się ludziom, ale niech się starają, i to usilnie, podobać się tylko Chrystusowi, który cały jest uprag- niony, godny miłości i piękniejszy od wszystkich. O, jak wielu próżnowanie i pijaństwo doprowadziły do zguby! Jak wielu świa- towe towarzystwo, poufałości, listy i podarunki doprowadziły do potępienia! Jak wiele sumień malowana twarz i śpiewanie dopro- wadziły do złego. Szczęśliwa ta dusza, która sercem, ustami i czynem powiedzieć może: Jezus, Miłość moja! Jezus, Oblubieniec mój! Jezus, Bóg mój i wszystko! O, jak okazałe i rozległe królestwo otrzyma w przy- szłym życiu dusza, która na tym świecie zamknęła się dla Chry- stusa w klasztorze, zwłaszcza jeśli zachowała nie tylko klauzurę jako miejsce, ale także klauzurę właściwą dla serca, to znaczy