Pisma-zebrane-Papczynski.indb

listy i dokumenty 1298 15. Ofiarowanie zaś tego pustelnika brzmiało następująco: Ja, Jan od Niepokalanego Poczęcia, w świecie nazwany Stani- sław Krajewski, wedle ciała syn Bartłomieja Krajewskiego i Re- giny Krasnopolskiej, należący do Diecezji Przemyskiej, mający lat trzydzieści dziewięć, ofiarowuję i poświęcam Bogu Ojcu Wszechmogącemu i Synowi, i Duchowi Świętemu oraz Boguro- dzicy zawsze Dziewicy Maryi, bez grzechu pierworodnego po- czętej, moje serce, moją duszę, mój rozum, pamięć, wolę, uczu- cia, umysł mój, całego ducha, zmysły zewnętrzne i wewnętrzne, i ciało moje, sobie zupełnie niczego nie pozostawiając (itd., jak powyżej formuła przeze mnie ułożona i przepisana 263 ). W Lubo- czy, dnia 4 lipca 1673 roku. 16. Zaiste bardzo rozległa Puszcza Korabiewska położona jest między czterema miastami: Bolimowem, Mszczonowem, Skier- niewicami i Wiskitkami. Dojechałem na to miejsce z Luboczy, późno w niedzielę – o ile dobrze pamiętam: osiemnastą po Zielo- nych Świątkach 264 – wozem obładowanym żywnością i pewnymi moimi drobiazgami, w roku 1673. Nie znalazłem Krajewskiego, lecz pewnego Szymona, tercjarza św. Franciszka, i drugiego – organistę z chłopcem [służącym] domowym. Szymon ów, mąż pracowity, przybył tu z Włoch, gdzie przez około cztery lata pro- wadził życie pustelnicze w pobliżu Subiaco, nad świętą Grotą. Będąc w owym czasie gościem w tej pustelni, miał inne zamia- ry i już przez swój pustelniczy sposób życia cieszył się nadzieją przystąpienia do Towarzystwa, które jednak opuścił, doświad- czywszy ściślejszego przestrzegania reguły 265 . 17. Zatem pozdrowiwszy według mego zwyczaju świętych pa- tronów i opiekunów osób i miejsc, polecając się dobremu Bogu, 263 Por. LD, nr 5 ( Oblatio ). 264 Tu pamięć zawiodła o. Papczyńskiego, bo faktycznie przybył on do Pusz- czy Korabiewskiej 30 września 1673 roku, w święto św. Hieronima (jak zaznacza w paragrafie następnym), które w 1673 roku przypadło w sobotę przed 19. nie- dzielą po Zielonych Świątkach. 265 Prawdopodobnie ów Szymon opuścił siedzibę „pustelników” w Puszczy Korabiewskiej wkrótce po jej wizytacji przez bp. Święcickiego (por. § 21), który właśnie przepisał dla tamtejszych „pustelników” to „ściślejsze przestrzeganie re- guły” (por. niżej , § 20).