Pisma-zebrane-Papczynski.indb

ukrzyowany mówca 1082 Umiłowany przez Jezusa uczeń opowiada, jak to Jezus zdążał z Judei do Galilei przez Samarię. Gdy przybył do miasta Sychar, znużony drogą, „siedział tak przy studni. Godzina była prawie szósta” (J 4, 6). Tymczasem przyszła kobieta z wiadrem zaczerp- nąć wody. On jej powiedział: „Daj mi pić” [tamże, 7]. O niewiasto stokroć błogosławiona, którą prosił o napój Ten, który jest Stwór- cą wszelkich płynów. Szybciej, szybciej zanurz wiadro w źród- ło i pokrzep swą zimną wodą Źródło wszelkich dóbr. Nie chce. Dlaczego? Bo przyznaje się do tego, że jest Samarytanką. „Jakże Ty będąc Żydem, prosisz pić ode mnie, która jestem niewiastą Samarytańską?” (Odważa się dysputować z Odwieczną Mądroś- cią). „Żydzi bowiem nie obcują z Samarytanami” [tamże, 9]. Czy może chcecie już wiedzieć, ciekawi ludzie, jakie znacze- nie miał powód, dla którego Samarytanka odmówiła Chrystu- sowi napoju? Posłuchajcie więc przemiłego Opata z Clairvaux 72 , który takie na ten temat snuje rozważanie: „Samarytanka znaczy „próżna istota”, która poszukuje tylko swawoli, przyjemności, rozpusty, żądzy posiadania i wszelkich pragnień światowych”. Czyż nie tak? Taką była owa Samarytanka! Próżna, swawolna, rozpustna, łakoma, pełna światowych pragnień! Któż by więc się dziwił, że ona nie chciała dać łyku zimnej wody prawdziwemu Izraelicie, największemu wrogowi takich wad? Rozważ jak wielkie pragnienie dręczyło Jezusa, kiedy prosił o napój tę kobietę; z jak wielką tęsknotą pragnął zbawienia tej próżnej istoty, aroganckiej i dzikiej. Albert Wielki uczy, że „bardziej pragnął zbawienia duszy [tej kobiety] niż napicia się wody”. Najpierw z jej przyczyny był „zmęczony” bardzo szybkim po- dążaniem do miasta, by nie minęła znana Mu od wieków chwila przyjścia jej do studni. Złoty nauczyciel 73 mówi: „Wiedział Pan, o której godzinie inni odpoczywali, o tej ona zwykła chodzić po wodę; dlatego o szóstej godzinie przyszedł”. A Burgeńczyk 74 72 Opat z Clairvaux, czyli św. Bernard. Por. Słowo III, przyp. 38. 73 Złoty Nauczyciel, tzn. św. Jan Złotousty. Por. Słowo I, przyp. 12. 74 Paweł z Burges (zm. 1435), egzegeta dominikański.