Listy polskie 2018

ukaz, wobec małej ilości zakonnic przechodził na zasilenie środków pra- wosławnego soboru preczysteńskiego wWilnie. Ponieważ Bernardynki na instancję ich fundatorów wróciły doWilna, proszę o zwrot tego folwar- ku pierwotnymwłaścicielkom. † Jerzy, BiskupWileński Ks. L. Chalecki, Kanclerz Kurii 445 Kopia: AANMWRiOP, 799 t. 325, k. 35. BiskupWileński Nr 1377 Wilno, 1 kwietnia 1922 Do JaśnieWielmożnego Pana Delegata Rzeczypospolitej Polskiej wWilnie Dekret NaczelnegoDowódcyWojskLitwyŚrodkowej z dnia 15wrze- śnia 1921 r. Nr 349 o przejściu dóbr poklasztornych na rzecz Państwa przewiduje, jak widać z tekstu, uprzednią konfiskatę tych dóbr przez rząd rosyjski. Jest więc tu mowa o wypadkach konfiskaty, zgodnej z ówcze- snym prawodawstwem rosyjskim, czyli artykułem 255 kodeksu karne- go, wyd. w 1845 r. Konfiskatą karały się występki przeciwko „władzy zwierzchniczej”, ustrojowi państwa, przestępstwa polityczne, jak udział w powstaniu. To też z punktu li tylko brzmienia dekretu nie można prote- stować przeciwko zabieraniu majątków tych zakonów, których członko- wie brali udział w powstaniu; zakony te mogą odczuć w całej pełni moc tego dekretu. Nie można wszakże go rozciągać na majątki zakonów żeń- skich, które czynnego udziału w powstaniu 1831 i 1863 roku nie brały i pod względem politycznym były bez zarzutu. Przejście dóbr tych zako- nów do administracji rządu rosyjskiego nigdy się nie nazywało w prawo- dawstwie konfiskatą. Jakkolwiek powyższe racje prawnie są słuszne, Departament Rolnic- twa i Lasów Tymczasowej Komisji Rządzącej zdaje się tego nie uznawać: 539 Do Tymczasowej Komisji Rządzącej Litwy Środkowej