Listy polskie 2018

Kuria zwracała się już do Prokuratury pismem z dnia 20 XII 1922 r. Nr 4283 w sprawie przerywania nabożeństwa w kościele raduńskim przez wichrzycieli. Teraz powtórnie Kuria Diecezjalna Wileńska uprzejmie prosi Pana Prokuratora o wdrożenie dochodzenia karnego przeciwko winnym na za- sadzie artykułu 75 Kodeksu Karnego. Kopia: LCVA, 1674, 2, t. 9, k. 93v-95. Załącznik Wyciąg z akt dochodzenia w sprawie zaburzeń w kościele raduńskim podjętego wskutek polecenia Ordynariatu Wileńskiego przez ks. ks. Lu- dwika Bałobana, Jana Kuźmińskiego i Wacława Romanowskiego w paź- dzierniku roku 1922. 1) Zeznanie zaprzysiężonego świadka Józefa Lewona i takiegoż świadka Bolesława Bołądzia. Ja Józef Lewon 32 lat Polak i Bolesław Bołądź 37 lat Polak obaj sta- li mieszkańcy i delegaci wsi Waszkiele. Józef Kowkiel 49 l. Polak i Józef Walukiewicz 32 l. Polak obaj stali mieszkańcy i delegaci wsi Straczuny. Na nabożeństwie w dniu 22 października byliśmy obecni Lewon J., Walu- kiewicz J. Niedziela była przeznaczona na adorację dla Litwinów. Kiedy ksiądz wyszedł na ambonę, by przeczytać Ewangelię po litewsku, z chóru zaczęli śpiewać, między innymi zaczął śpiew Lewon Józef, Antoni Kierul i Antoni Nosewicz. Śpiewano „Nie rzucim ziemi”. Ja Walukiewicz Józef byłem wtenczas w zakrystii i słyszałem, że na kościele tej pieśni nie śpie- wali. Hałasowano tylko, że „Nie damy odprawić adoracji dla Litwinów”. (-) Józef Walukiewicz, Józef Lewon, Bolesław Bołądź niepiśmienny, Józef Kowkiel. (-) Ks. L. Bałoban, ks. J. Kuźmiński, ks. W. Romanowski, notariusz. 2) Zeznanie zaprzysiężonych świadkówM. Harasimowicza, D. Nie- nartowicza, A. Szyłko, J. Nosewicza, A. Kaspara. 453 Do Prokuratora Sądu Okręgowego w Wilnie