Listy polskie 2018

361 Oryg.: AI. Wilno, 15 lutego 1920 W-nej Pani A. Głowackiej Droga Pani! Widzę, że Droga Pani przy porządkowaniu ustaw i przygotowywa- niu do ostatecznego potwierdzenia trzyma się tej zasady, by jak najmniej wprowadzić zmian i poprawek i uzupełnień do istniejącego tekstu ustaw. Dalej Droga Pani posługuje się tekstem Kodeksu Prawa Kanonicznego tylko do uzupełniania ustaw i ich modyfikowania. Moim zdaniem tych zasad trzymać się nie należy. Teraz właśnie siostry mają najlepszą sposobność do ułożenia sobie ustaw według wymagań no- wego prawa, a przez to do założenia fundamentu dla swego Zgromadzenia niewzruszonego – na długie i długie lata. Moim zdaniem: l) Za podstawę do przygotowywania ustaw do ostatecznego potwier- dzenia należy wziąć nowy Kodeks Prawa Kanonicznego. Należy się wszę- dzie trzymać kanonów nowego prawa, układu, redakcji, porządku, tekstu, litery. Należy przede wszystkim wziąć z Nowego Kodeksu wszystko to, co się odnosi do zgromadzeń i to brać tak, jak brzmi w redakcji Kodeksu, opuszczając to, co się nie odnosi do zgromadzeń o ślubach prostych. Sto- lica Święta Kodeks będzie wyjaśniała, uzupełniała instrukcjami, nowymi rozporządzeniami, trzymając się zawsze tekstu Kodeksu. Rozdziały o ży- ciu zakonnym będą podstawą dla wszystkich zgromadzeń na całe wieki. Ważną rzeczą, by Zgromadzenie miało swe ustawy ściśle według Kodek- su, by się trzymało jego tekstu i litery. To ułatwi Zgromadzeniu przez całe wieki korzystanie z instrukcji, wyjaśnień, uzupełnień do Kodeksu, wyda- wanych w przyszłości przez Stolicę Świętą. Naturalnie, że trzeba umieścić odnośne kanony Kodeksu do odpowiednich rozdziałów ustaw. 2) Kodeks o życiu zakonnym należy uzupełniać odpowiednimi punk- tami z ustaw, a nie na odwrót. Więc ustawa niech tylko dostarcza materia- łu do uzupełnienia Kodeksu i wyjaśnienia. Awięc choćby niektóre punkty Do Sióstr Posłanniczek Najświętszego Serca Jezusowego 432