Listy polskie 2018

DoMinisterstwaWyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Od X do XII 1923 r. i od 25 III 1925 do 15 V 1926 r. stanowisko mini- stra WRiOP piastował Stanisław Grabski (1871-1949), ekonomista i pro- fesor uniwersytetu lwowskiego, znany w Polsce polityk, jeden z przywódców Demokracji Narodowej, która z zaciekłością prześladowała biskupa Matu- lewicza w Wilnie. W latach 1919-1927 Grabski pełnił obowiązki posła na Sejm. X-XII 1923 i III 1925-V 1926 minister WRiOP. Był głównym ne- gocjatorem ze strony polskiej konkordatu zawartego 10 II 1925 r. Po II wojnie światowej był wiceprzewodniczącym Krajowej Rady Narodowej. W latach 1918-1924 był radcą wMinisterstwie WRiOP, a następnie na- czelnikiem wydziału katolickiego w randze dyrektora departamentu ad per- sonam biskup Adolf Piotr Szelążek (1865-1950), wyświęcony na kapła- na w 1888 r., konsekrowany na biskupa w 1918 r. Najpierw był sufraganem płockim, a od 1925 r. biskupem w Łucku. W 1921 r. uczestniczył w konfe- rencji pokojowej w Rydze, jako znawca spraw majątkowych Kościoła. Z ra- mienia Episkopatu pracował także przy zawieraniu konkordatu ze Stolicą Apostolską w 1925 r. Zmarł w Bierzgłowie koło Torunia. W latach 1918-1933 w Departamencie Szkolnictwa Średniego pracował ks. prałat Antoni Ciepliński (1873-1935), jako naczelny wizytator nauki re- ligii przy Ministerstwie WRiOP. Był on kolegą biskupa Matulewicza z Aka- demii Duchownej w Petersburgu, gdzie obydwaj się zaprzyjaźnili. Biskup Matulewicz zaproponował go Stolicy Apostolskiej jako kandydata na sufraga- na do Wilna, ale do nominacji nie doszło. W 17 pismach z lat 1919-1925 biskup Matulewicz omawia sprawy urzędowe dotyczące ogólnie diecezji wileńskiej, lub konkretnego zagadnienia, czy poszczególnych kapłanów. Niektóre pisma są adresowane do S. Grabskie- go, czy biskupa A. Szelążka, czy też do ks. prał. A. Cieplińskiego, ale to z racji pełnionych przez nich funkcji wMinisterstwie WRiOP. 405 Do Ministerstwa Wyznań Religijnych