Listy polskie 2018

Do biskupa KazimierzaMichalkiewicza Biskup Kazimierz Michalkiewicz (1865-1940) pochodził z Litwy. Studia seminaryjne kończył w Petersburgu. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1888 r. Po dziesięcioletniej pracy duszpasterskiej studiował zaocznie w Aka- demii Duchownej w Petersburgu w latach 1898-1908. Po wywiezieniu przez Rosjan biskupa Edwarda Roppa, ks. Michalkiewicz rządził diecezją wileń- ską jako administrator apostolski w latach 1907-1918. Włożył wiele wysiłku w dążeniu do sprawiedliwego rozwiązania kwestii języka w duszpasterstwie w parafiach narodowościowo mieszanych i wydał w tym względzie szczegóło- we rozporządzenie. Wywieziony przez Niemców w czerwcu 1918 r., wrócił w listopadzie. Ponownie został uwięziony od 18 VIII 1920 do 22 III 1921 r., tym razem przez Rosjan. W 1923 r. został sufraganem biskupa Matulewicza, a po jego rezygnacji rządził diecezją jako wikariusz kapitulny ponad rok, aż do objęcia rządów przez arcybiskupa Romualda Jałbrzykowskiego. Pozostał przy nim jako sufragan do swej śmierci 16 II 1940 r. Zachowało się sześć listów do bpa Michalkiewicza z lat 1912-1925. W pierwszym ks. Matulewicz donosi, że w tym roku nie wróci do kraju. W li- ście z 4 XII 1918 r. zapytuje, czy są warunki polityczne do odbycia ingre- su do katedry wileńskiej. Dwa listy z 1925 r. mają charakter grzecznościowy w związku z wyjazdem z Wilna, natomiast w trzecim wyjaśnia sposób zała- twienia sprawy ks. Edwarda Jamontta. 399 Do biskupa Kazimierza Michalkiewicza