Listy polskie 2018

Do biskupa Zygmunta Łozińskiego Biskup Zygmunt Łoziński (1870-1932) urodził się 6 VI w pobliżu No- wogródka. Od 1881 r. uczęszczał do gimnazjum wWarszawie, a od 1884 r. u św. Katarzyny w Petersburgu. W 1889 r. wstąpił tamże do Seminarium Duchownego, następnie studiował w Akademii Duchownej, gdzie 23 VI 1895 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Objął wykłady biblistyki w Semina- rium. Za duszpasterstwo pośród prawosławnych został w 1903 r. zesłany do Agłony na Łotwie. Tam nawracał protestantów i duszpasterzował pośród cho- rych. Był proboszczem katedry mińskiej. W 1908 r. towarzyszył biskupowi Cieplakowi w wizytacjach w Rosji centralnej, na Syberii i na Sachalinie. 2 XI 1917 r. został powołany na biskupa mińskiego. 28 VII 1918 r. przy- jął sakrę wWarszawie. Wkrótce otworzył SeminariumDuchowne wMińsku, które musiało się ewakuować 20 VII 1920 r. do Włocławka. Wkońcu września został aresztowany i wywieziony do Moskwy. Na podstawie traktatu ryskiego został zwolniony i 12 VII 1921 r. był tryumfalnie witany na dworcu wWarsza- wie. Osiadł wNowogródku, skąd w 1925 r. został przeniesiony do nowej die- cezji wPińsku. Pracował nad powrotem prawosławnych do jedności z Kościołem Katolic- kim. Zmarł 26 III 1932 r. W latach 1957-1962 toczył się w Rzymie proces beatyfikacyjny diecezjal- ny. W 1968 r. opracowano „Positio Introductionis Causae”. Sprawa została wprowadzona do Kongregacji w 1980 r. Jedyny zachowany list dotyczy konsekracji biskupa Matulewicza. 393 Do biskupa Zygmunta Łozińskiego