Listy polskie 2018

314 Oryg.: AMPP. Wilno, 14 marca 1924 † Drogi Ojcze. Zastanawiałem się nad listemDrogiego Ojca przed Bogiem. Co do powołania, proszę odrzucać stanowczo wszelkie myśli o zmianie zakonu, jako pokusy. Mówię to nie tylko dlatego, że pragnę Drogiego Księ- dza zatrzymać, ale przede wszystkim dlatego, iż taką zasadę podają najbar- dziej doświadczeni mistrze życia zakonnego: Mutatio locorummultos fefellit 1 . Święty Paweł powiada: quisque in ea qua vocatus est vocatione permaneat 2 . Do ks. Władysława LewickiegoMIC Ks. Władysław Lewicki (1881-1957) pochodził z Podola. Po studiach matematycznych i prawniczych na uniwersytecie w Kijowie w latach 1900- 1907 i kilkuletniej pracy adwokackiej w Równem, Kamieńcu i Warszawie, w 1912 r. wstąpił do Zgromadzenia Księży Marianów. Po studiach filozoficz- no-teologicznych na uniwersytecie we Fryburgu i dłuższej chorobie płuc otrzy- mał tam święcenia kapłańskie w 1918 r. Powróciwszy do kraju, pracował jako nauczyciel w Kolegium Bielańskim do 1922 r., potem w Domu Pracy dla Chłopców na Pradze, jako kapelan i kierownik zakładu i szkoły powszech- nej. W 1935 r. wrócił na Bielany jako spowiednik. Przez ostatnie kilkanaście lat przebywał u sióstr wOtwocku, ze względu na odnawiającą się gruźlicę. Je- dyny zachowany list dotyczy spraw osobistych ks. Lewickiego. 1 Zmiana miejsca wielu rozczarowała. 2 Każdy niech trwa w tym stanie, w jakim powołany był (1 Kor 7,20). 385 Do ks. Władysława Lewickiego MIC