Listy polskie 2018

Do ks. Aleksandra BołtuciaMIC 14 Oryg.: AMPP. Wilno, 25 września 1923 † Drogi KsiężeAleksandrze. Dopiero dzisiaj odpowiadam na list, pisany do mnie 15 IX. Jeździłem na pracę. Poza tym chwytam każdą chwilkę, by do końca doprowadzić po- prawianie naszych Ustaw. Nie przypuszczałem, że tyle pracy będę miał. Będzie to podstawa życia na długie i długie lata dla naszego Zgromadze- nia. Toteż modlę się i pracuję, a resztę Bogu i współbraciom zostawiam. Ks. Aleksander Bołtuć (1883-1963) urodził się w Petersburgu i tamże otrzymał święcenia kapłańskie w 1905 r. Pracował w archidiecezji mohylew- skiej, potem wMińsku. W 1920 r. uszedł przed bolszewikami do Kielc, gdzie został mianowany ojcem duchownym w tamtejszym seminarium. W 1922 roku wstąpił do Zgromadzenia, a w rok później został przeło- żonym i dyrektorem juwenatu w Raśnie. Był też przełożonym domowym, a w latach 1944-1947 przełożonym Prowincji Polskiej. Przez dziesięć lat na- stępnych przebywał w Rzymie, przez cztery lata jako wicegenerał. Po powro- cie do kraju w 1957 roku przebywał w Skórcu, we Włocławku i przez ostat- nie dwa lata wGórze Kalwarii. Zachowane dziewięć listów do ks. Bołtucia pochodzi głównie z lat 1923- 1924, gdy był on przełożonym w Raśnie i kierował tam juwenatem. Treścią ich są sprawy juwenatu i domu raśniańskiego. 33 Do ks. Aleksandra Bołtucia MIC