Listy polskie 2018

łeczeństwa katolickiego przez takie związki i stowarzyszenia religijne, jak Apostolstwo Modlitwy, Dzieło Rozkrzewiania Wiary, Dziecięctwa Jezu- sa, Świętego Piotra Klawera itp. Wszystkim zaś Wiernym diecezji naszej wileńskiej najgoręcej polecam zapisywanie się do wyżej wymienionych stowarzyszeń, a nade wszystko do Stowarzyszenia RozkrzewianiaWiary, Dziecięctwa Jezusa, Apostolstwa Modlitwy itp. zalecone pismem moim z dnia 12 lipca 1922 roku. Szerokie pole działania cichego, ale bardzo owocnego, mają tu nie- wiasty katolickie, które w swych rodzinach i otoczeniu łatwiej mogą sze- rzyć wzniosłe posłannictwo apostolstwa chrześcijańskiego; im to przede wszystkim kładę na serce pracę pod wzniosłym hasłem szerzenia Króle- stwa Chrystusowego na ziemi, które jedynie zapewnić może tak pożąda- ny pokój. Dla łatwiejszego wykonania zadań przez wyżej wymienione stowa- rzyszenia, niniejszym ustanawiam w kurii diecezjalnej wileńskiej specjal- ny Urząd do Związków i Stowarzyszeń religijnych, którego zadaniem bę- dzie kierowanie ich działalnością w zależności od naznaczonych przez or- dynariat kierowników poszczególnych związków i stosownie do specjal- nej ustawy. Zalecając Wam, umiłowani w Chrystusie, polecone przez Zbawicie- la naszego sprawy, nie tylko to Królestwo Boże mam na względzie, które się objawia w Kościele widzialnym, lecz i to przede wszystkimKrólestwo Boże w sercach Waszych; te serca Wasze strzeżcie od niewiary, zwątpie- nia i grzechu, sami stańcie na wysokim świeczniku cnoty chrześcijańskiej, jeżeli innym chcecie do tej cnoty drogę wskazywać, sami bądźcie ściśle zjednoczeni z Chrystusem, Panem naszym, jeżeli innych chcecie do Niego pociągać. Z drugiej strony jestem pewny, że ci, którzy zrozumieją wyso- kie zadanie apostolatu chrześcijańskiego, sami zapłoną gorącą miłością ku Chrystusowi Panu, a życie swe na zawsze na zbawczej nauce Jego oprą, ku doczesnemu i wiecznemu swemu pożytkowi. Niech Zbawca nasz, któregośmy mękę, śmierć i zmartwychwstanie niedawno rozważali, łaską swoją to sprawi, aby wszyscy zrozumieli na- leżycie to, com w tych krótkich słowach chciał wypowiedzieć i gorąco tym się przejęli, co, aby się stało, zanosząc z pokorą przed tron Najwyż- szego modły, a wzywając łaski „zstępującego na nas Ducha Świętego”, Do duchowieństwa i wiernych diecezji wileńskiej 178