Listy polskie 2018

108 List pasterski z okazji czterechsetnej rocznicy kanonizacji św. Kazimierza Druk samoistny. Wilno, 3 maja 1922 Jerzy Matulewicz z Bożej i StolicyApostolskiej łaski BiskupWileński Duchowieństwu i Wiernym pozdrowienie w Panu. Rok obecny dla całego naszego kraju, a szczególnie dla diecezji wi- leńskiej, jest rokiemwielkiej uroczystości i obfitych łask. Upłynęło cztery- sta lat od czasu kanonizowania wielkiego naszego patrona świętego Kazi- mierza, królewicza Polski i Litwy. Święty Kazi m ierz na naszej ziemi się urodził, kształcił i wychowy- wał; tutaj się modlił, umartwiał i pracował; tutaj wśród wszelkich oko- licznoś c i życia zmierzał do chwały wiecznej i wreszcie, po śmierci jego błogosławionej, tutaj w Katedrze Wileńskiej spocz ę ły jego święte zwło- ki. Czterysta już lat, jak spoczywają te zwłoki święte w katedrze naszej, a wierni, jednostki i pielgrzymki liczne, starzy i mali, uczeni i prostaczko- wie, świeccy i duchowni przy relikwiach tych błagają o zmiłowanie Boże, o wstawiennictwo świętego Patrona. Potrzeba, by w tym roku, jako w czterechsetną rocznicę, cały kraj i szczególnie diecezja wileńska z większym jeszcze zapałem stanęła do aktu niezwykłego: jak najuroczyściej, jak najserdeczniej i jak najżywiej, jak najpobożniej i jak najgodniej uczcić świętego Kazimierza - Patrona swojego. Do tego właśnie wzywamy Was wszystkich, nasi kochani Diecezja- nie , bez różnicy stanu, płci i narodowości. Osoby pojedyncze, zrzeszenia religijne, dewocyjne i społeczne, idąc za wskazówkami swoich księży pro- boszczów, mają organizować odczyty, nabożeństwa, procesje, pielgrzymki ku czci świętego Kazimierza; w tej zaś pracy i pojedynczej, i zbiorowej wszyscy winni mieć na względzie budzenie we własnych duszach i swym 149 Do duchowieństwa i wiernych diecezji wileńskiej