Listy polskie 2018

Do ks. Fabiana AbrantowiczaMIC 13 Do ks. Fabiana Abrantowicza MIC Ks. Fabian Abrantowicz urodził się wWereszkowszczyźnie koło Nowo- gródka w 1884 roku. Studiował w Seminarium Duchownym i w Akademii Duchownej w Petersburgu. 9 XI 1908 r. przyjął święcenia kapłańskie. W la- tach 1910-1912 uczył religii w gimnazjach Petersburga. Po studiach filozo- ficznych i doktoracie w Lovanium wykładał filozofię w seminarium w Peters- burgu aż do jego zamknięcia przez bolszewikóww kwietniu 1918 r. Wówczas utworzył w Mińsku Seminarium Duchowne, które 10 VII 1920 r. zostało ewakuowane przed bolszewikami do Włocławka. ZMińska ks. Abrantowiczw1920 r. przeniósł się do rodzinnegoNowogród- ka. Biskup Zygmunt Łoziński (1870-1932), od 1918 roku ordynariusz miń- ski, zorganizował wNowogródku kurię, powołując do niej ks. Abrantowicza. Po utworzeniu w 1925 r. diecezji pińskiej kurię przeniesiono do Pińska. Już w 1920 r. ks. Abrantowicz pragnął wstąpić do Zgromadzenia Maria- nów, ale biskup Łoziński odkładał swoją zgodę. Wstąpił w 1926 r., a w 1928 r. Pius XI mianował go archimandrytą i ordynariuszem dla katolików obrząd- ku bizantyńsko-słowiańskiego w Mandżurii. Przebywał w Harbinie. Latem 1939 r. udał się do Rzymu. Uczestniczył w kapitule generalnej Zgromadze- nia. Po odwiedzeniu krewnych w Polsce został 22 X 1939 r. schwytany przez Niemców i przekazany Rosjanom. Uwięziony we Lwowie; stamtąd w stycz- niu 1941 r. wywieziony na Butyrki wMoskwie, gdzie zmarł 2 I 1946 r.