Listy polskie 2018

Do ks. Ignacego ČesaitisaMIC 88 Oryg.: AGM. Warszawa, 3 lipca 1915 Mój Drogi Księże Ignacy. OtrzymałemTwój list obszerny; cieszę się, że uWas wszystko dobrze idzie. Jeśli są braki, trzeba cierpliwie przetrwać. Boję się, czy się nie za- nadto tam głodzicie; postępujcie roztropnie pod tym względem. Trzeba li- czyć na Opatrzność Boską. Przyjechał tu ks. prof. Buczys z Petersburga; po drodze wstępował do Tykocina do J. E. Ks. Biskupa Sejneńskiego. Ustnie dał J. E Ks. Bi- skup wszystkie upoważnienia do przyjęcia święceń kapłańskich. Możesz się zwrócić do J. E. Ks. Biskupa Fryburskiego, by zechciał samCi udzielić tych święceń, lub upoważnić jakiego innego biskupa. W tej sprawie i ja, i ks. Buczys wysyłamy do Ciebie rekomendowane listy po francusku. Gdy Ks. Ignacy Česaitis (1893-1961) pochodził spod Mariampola. Studio- wał w Seminarium Duchownym w Sejnach. W 1913 r. odbył nowicjat pod kierunkiem bł. Jerzego. W latach 1913-1919 studiował we Fryburgu i otrzy- mał doktorat z teologii. Wyświęcony we Fryburgu 27 X 1915 roku. W la- tach 1919-1921 był prefektem szkół w Mariampolu. Następnie wyjechał do USA, gdzie redagował litewski dziennik „Draugas”. W latach 1925-1935 wykładał teologię pastoralną i moralną na Uniwersytecie Kowieńskim. Był obecny przy śmierci bł. Jerzego i opisał ją. W 1930 r. opuścił Zgromadzenie. 127 Do ks. Ignacego Česaitisa MIC