85 Z tego trudnego okresu po drugiej wojnie światowej trzeba wspomnieć marianów z Litwy (takich jak ojcowie Stanislovas Mažeika, Pranas Račiūnas, Vaclovas Aliulis) i z Łotwy (Viktors Pentjušs i Vladislavs Vanags), którzy kreatywnie kontynuowali paschalną drogę ojca Krzysztofa. Oni także – osobiście lub przez wysłanników (wśród nich był ojciec Jan Lenga) – docierali do odległych terenów Syberii, Azji Środkowej i Kaukazu. (Z ich wsparciem i z ich radami było i mnie dane odwiedzać z posługą duszpasterską te odległe tereny imperium sowieckiego w latach osiemdziesiątych minionego stulecia). Niezłomne, paschalne świadectwo, jakie w trudnych latach totalitarnego sowieckiego reżimu niósł w Ukrainie ojciec Jan Olszański (biskup diecezji kamienieckiej w latach 1991–2003), zrodziło piękne owoce w postaci wielu powołań marianów. W kreatywną kontynuację paschalnej drogi ojca Krzysztofa trzeba wpisać i duszpasterską, odważną, „nielegalną” misyjną działalność ojców Zygmunta Proczka, Józefa Pietuszko, Antoniego Łosia, Romana Piętki. Wśród wielu niebezpiecznych działań byli oni wytrwale i twórczo zaangażowani w przemyt Biblii i literatury religijnej, bez której trudno było katechizować wiernych i przygotowywać ich do świadomego przeżywania paschalnej ofiary Chrystusa. Nie bez głębokiej zadumy nad nieprzeniknionymi drogami Bożej Opatrzności należy wspomnieć, że ojciec Krzysztof Maria był aresztowany w 1846 roku przez carską policję za przemyt książek do imperium rosyjskiego. Ten sam „proceder” już w latach powojennych kontynuowali wyżej wspomniani marianie. Paschale Mysterium Christi stanowi źródło nowego życia wiernych, źródło mocy do odważnego i kreatywnego kroczenia paschalną drogą Chrystusa Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego. Na tej drodze nie jesteśmy ani pierwsi, ani ostatni, ale ważne, byśmy kroczyli po niej wytrwale, odważnie i kreatywnie... Pytania: 1. Wspomnijmy współbraci, którzy stali u narodzin mojej prowincji, wikariatu; w czym przejawił się ich „paschalny charyzmat”?
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==