62 Rozważanie Poddajcie się uświęceniu – bł. Jerzy Matulewicz Rikiuokitės ir aukokitės! „Zewrzyjcie szyk i poświęcajcie się!” – powiedział bł. Jerzy Matulewicz do marianów w chwili konania w styczniu 1927 roku. Litewskiego czasownika rikiuotis używa się w wojsku lub w sporcie, aby rozkazać zajęcie miejsca w jednym szeregu. W sensie przenośnym oznacza „bądźcie gotowi”, „stańcie”. Drugi czasownik, aukokitės, oznacza wezwanie do ofiarowania się lub poświęcenia. Polecenie zostało zaadresowane do jednego z myślą o wszystkich. Pierwszy czasownik wskazuje na dynamikę, a drugi – na czyn. Słowa te jednak stały się zrozumiałe, dopiero gdy po śmierci bł. Jerzego odkryto notatki zatytułowane Refleksje. Oświecenia. Natchnienia. Postanowienia, które wydano drukiem w 1953 roku pod tytułem Dziennik duchowy. Uwagę przykuwa zapisana w notatkach wersja łacińska fragmentu Ewangelii Janowej J 17, 19, która w przekładzie brzmi: „A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie”. Są to słowa Jezusa Chrystusa z Ostatniej Wieczerzy. W ich świetle „zewrzeć szyk i poświęcać się” nie oznacza jedynie wezwania do mobilizacji swych ludzkich możliwości, do gotowości i działania, ale apel o poddanie się uświęceniu. Cała zatem nadzieja jest w modlitwie Jezusa. Ona utrwala paschalne myślenie o życiu. Jest ona obietnicą, że trwanie w imieniu Pana prowadzi do wiecznego życia, do światła i do wolności. Grzech i jego konsekwencje nie determinują na zawsze historii pojedynczego człowieka i wspólnoty. Błogosławiony Jerzy zachęcał najpierw siebie: Powiedz sobie wówczas, czy chcesz być dobrym zakonnikiem, czy nie. Wstąp odważnie na drogę, jaką ci Bóg wskazuje, a dopiero wtedy zatroszcz się o to, jak ominąć trudności lub jak je przezwyciężyć. Kiedy Bóg dopuszcza nieszczęścia, to i dopomaga je znieść oraz poucza, jak z nich wybrnąć. (Dziennik, 15 )
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==