Ephemerides_Marianorum_2017

Janina Samolewicz SJE 74 Aby lepiej poznać jego sylwetkę jako kapłana i biskupa, spróbuje- my odpowiedzieć na następujące pytania: – jaka była jego osobista wizja kapłaństwa? – z jakimi problemami spotkał się w diecezji? – co zrobił, aby udoskonalić duchowieństwo w swojej diecezji? Chcąc poznać jego ideał kapłaństwa, sięgniemy do mało znanych źródeł, tj. do notatek bł. Jerzego Matulewicza zebranych w polskoję- zyczny manuskrypt. Znajdujemy tam trzy tytuły poświęcone kapłań- stwu. Ale najbardziej znaczący będzie dla nas Dziennik biskupi , opu- blikowany dopiero w 2009 r. 1. Pełnić misję Chrystusa między Bogiem a ludźmi Sutanna w sposób naturalny budzi u ludzi wierzących szacunek. Jest bowiem znakiem, że spotykamy osobę wybraną przez Boga lub co najmniej oddającą siebie do Bożej dyspozycji. Tak więc spotkanie księdza przypomina nam rzeczywistość nadprzyrodzoną i budzi reflek- sję nad naszym stosunkiem do Boga. Ale jaką świadomość swojej mi- sji mają kapłani? W tym miejscu interesuje nas, jaką wizję kapłaństwa nosił w swoim umyśle i sercu bł. Jerzy Matulewicz. Czytamy w jego notatkach – Kapłan to: 1) człowiek przez naturę swoją rozumną i wolną jest wyobraże- niem Boga, panującego nad stworzeniami w świętości – przez zgod- ność z wolą Bożą i udział w szczęściu podarowanym przez Boga z peł- ną wdzięcznością; 2) chrześcijanin – człowiek powołany do nadprzyrodzonego ży- cia z wiary, przyoblekający się w cnoty przez dobre uczynki spełniane z godnością synostwa Bożego i współdziedzica w łasce, a więc zdąża- jącego do celu, którym jest niebo; 3) jeśli jest zakonnikiem – oddaje się wyłącznie Bogu przez odłą- czenie się „od świata marności”. Na mocy profesji staje się szczegól- ną własnością Boga i żyje według rad ewangelicznych, które stają się jego regułą. Z jednej strony stara się w wolności wznosić i przekształ- cać serce w walce ze złem, by zdobyć świętość, a z drugiej – pełni służ- bę Bożą. Angażując się w swą misję, zdobywa wolność, bezpieczeń- stwo, zasługi, spokój i radość; dla bliźnich staje się przykładem, ofia- rą i modlitwą – a wszystko to jest apostolstwem nie tylko rozumnym, ale chrześcijańskim i doskonałym dla odnowienia świata.