Ephemerides_Marianorum_2017
życia. On wezwał mnie i poprowadził po właściwych ścieżkach. Jego opatrzność pozwoliła mi przejść przez ciemną dolinę, biedy, choroby, głodu, wojny, licznych prób i utrapień. On namaścił moją głowę i pozwolił mi zamieszkać w swoim domu na wieki. Doprowadził mnie do źródeł wody życia, gdzie mogę odpocząć. Siedemdziesiąt lat, wypełnione żarliwym i bezkompromisowym szu- kaniem Boga w modlitwie, umartwieniu i służbie bliźnim, doprowadziło błogosławionego Stanisława do radości nieba. Można radosnym psal- mem pielgrzymów, którzy doszli do celu, opisać tę jego drogę od Po- degrodzia, gdzie się urodził w wielodzietnej, wiejskiej rodzinie prostego kowala Tomasza i Zofii, po miejsce naszej dzisiejszej celebracji, gdzie spoczywają jego doczesne szczątki. Jaką drogę przeszedł? Ile trudów poniósł? Ile zmagań o wierność wewnętrznemu głosowi Ducha i własnego sumienia? Tylko On sam, dobry Pasterz, za którym poszedł aż do końca swoich dni, zna odpowiedzi na te pytania. Zna wierność i trud swojego sługi, którego wprowadził do domu Ojca (J 14, 2). Odpoczynek świętych jest pracowitą miłością. Wiecie o tym dosko- nale Wy, wierni czciciele nowego Błogosławionego, którzy od lat przy- bywacie tu, na Marianki z różnych zakątków polskiej ziemi i odległych stron świata. Wielu spośród Was i waszych bliskich doświadczyło mocy jego orędownictwa. Na kilka lat przed śmiercią, w swoim pierwszym duchowym testamencie ojciec Stanisław napisał, że opuszcza ten świat z jednym tylko długiem, długiem wdzięczności wobec mieszkańców tego miasta oraz wszystkich swoich dobroczyńców, przyjaciół i wrogów. Odszedł do Boga, lecz pozostał tu z nami jako pełen miłości dłużnik , aby słuchać i wspierać tych, którzy do niego przychodzą. Jego wsta- wiennictwo otwiera bramy ludzkich serc na działanie łaski Boga. Dzięki niej pękają pęta grzechów, kruszą się kajdany nałogów, a rodzące się życie, którym zawładnęły już mroki śmierci, rozkwita na nowo. Długo przyszło nam czekać na radość dzisiejszego dziękczynienia. Dla Was umiłowani Księża i Bracia Marianie były to trzy wieki modlitw i starań, aby blask świętości ojca Założyciela, o której zawsze byliście głęboko przekonani, zajaśniał całemu światu. W tym oczekiwaniu przez lata towarzyszyła wam duchowa rodzina mariańska oraz liczni czciciele błogosławionego Stanisława. Może zrodzić się w wielu sercach pytanie, dlaczego tak długo? Pamiętajmy, że Opatrzność Boga nie zawsze kroczy ścieżkami ludzkich tęsknot, a dary Jego łaski przychodzą często nie wte- dy, gdy wołamy, lecz w czasie najbardziej sposobnym. Jeśli teraz radu- kard. Franc Rodé CM 568
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==