Ephemerides_Marianorum_2017

nych na temat świętego kultu, także niepowtarzających się względem wcześniejszych Statutów, jest bardzo wiele. W rozdziale pierwszym jest również mowa, prócz wspomnianych wyżej kulcie maryjnym i poboż- ności eschatycznej, o obrzędzie obłóczyn i przypisanych do niego odpu- stach, o spowiedzi nowicjuszy, ich stałym ćwiczeniu się w modlitwie, pilnym uczestnictwie w Boskich obrządkach , służeniu do mszy świę- tej 109 . Dalej powtarza się za Statutami przepis o skrutyniach nowicjuszy, składaniu uroczystej profesji i poprzedzających ją rekolekcjach i spowie- dzi generalnej 110 . W rozdziale drugim mowa jest o umartwionym wy- glądzie zewnętrznym i o stroju zakonnym, wraz z podaniem jego ma- ryjnej teologii, oraz o częstym zanoszeniu aktów strzelistych do Ducha Świętego, Aniołów i Świętych 111 . Trzeci rozdział ustanawia porządek dni postnych, podaje modlitwy, jakie należy odmawiać po posiłkach, jak również precyzuje kwestię kapituły win i wspólnej dyscypliny 112 . Podobnie jak w przypadku innych dokumentów prawnych, także w Konstytucjach z 1786 roku najwięcej interesujących nas informacji znajdujemy w rozdziałach O modlitwie i O przystępowaniu do sakra- mentów . Pierwszy z nich, występujący w Konstytucjach pod numerem czwartym, bardzo wiele mówi o codziennych pacierzach , dokładnie je wyliczając i wyjaśniając sposób, w jaki mają być odmawiane, i wszel- kich innych kwestiach, które się z tym wiążą. Podaje przepisy odno- śnie do rekolekcji – tak rocznych, jak i poprzedzających święcenia (ina- czej niż to było w Statutach) 113 – i odnawiania ślubów (tu już powtó- rzenie za Statutami). W dalszej części wymienia sposób podziału ofi- cjów, w tym – co w zbiorze mariańskich praw jest nowością – o zada- niach akolity. Na koniec mowa jest o rachunku sumienia, ścisłym mil- czeniu i modlitwach wieczornych 114 . Rozdział piąty natomiast zachęca do dbałości o uczęszczanie do Świętych Sakramentów Pokuty i Kom- munii […] z naywiększym, jak tylko być może, Nabożeństwem, i na- leżytym przygotowaniem , do zyskiwania odpustów przypisanych całe- mu Kościołowi, jak też specyficznie Zgromadzeniu 115 ; daje wytyczne 109 Tamże, 3, s. 5-6. 110 Tamże, 7, s. 7. Por. Statuty I, 8. 111 Tamże, II, 7-9. 112 Tamże, III, 1, 3-4. 113 Por. Statuty IV, 4. 114 K IV, 1-5, s. 13-15. 115 K V, 1, s. 15. Rafał Zalewski MIC 34