Ephemerides_Marianorum_2017
naśladować niedostatek Króla niebieskiego, który, jak czytamy, nie miał nawet własnego mieszkania i będąc pewnego razu spragnionym, nie wstydził się prosić o wodę. Dlatego i wy, znajdując się w najwyż- szym ubóstwie, cieszcie się bardzo, że wówczas możecie być prawdzi- wymi uczniami Chrystusa Pana i Jego naśladowcami 151 . Wartość ubó- stwa w dążeniu do królestwa Bożego również wyraża się w tym, że za- konnik za jedyne dobro najwyższe uważa Chrystusa i Jego królestwo: Chrystus wzdycha, chociaż nie potrzebuje westchnień. Sądzę jednak, że On spoglądając w niebo dlatego westchnął, bo widział, iż w przyszłości niewielu będzie takich, którzy będą usiłowali wejść w otwarte już przez Niego bramy królestwa niebieskiego, wyżej sobie ceniąc przemijające do- bra ziemskie niż wielkie skarby niebieskie. […] Ty ucz się częściej spoglą- dać w niebo i wzdychać, że tak długo jesteś poza nim wygnańcem, i bła- gaj ustawicznymi gorącymi westchnieniami o pomoc Bożą, abyś przez popełniony kiedyś ostatni grzech nie postradał go na zawsze 152 . Wybór Chrystusa-Oblubieńca jest ważnym motywem zachowania ślubu czystości, ponieważ wybierając Go jako jedyny „przedmiot” miło- ści, zakonnik rozpala w sobie pragnienie miłosnego zjednoczenia z Nim w królestwie Bożym, które jest sensem wszelkiego istnienia: Co mieli przed oczyma uczniowie Chrystusa? Twego Zbawiciela, duszo moja. A je- śli na wizji tegoż samego Zbawiciela polega najbardziej upragnione i bło- gosławione szczęście, rozważ, z jak wielkim usiłowaniem i z jakim pra- gnieniem powinnaś jej sobie życzyć i poszukiwać 153 . W życiu zakonnym jednak upodobnienia się do Chrystusa o. Pap- czyński nie ogranicza jedynie do praktykowania rad ewangelicznych. Bezgrzeszne życie i praktyka cnót prowadzi do przyjęcia przeciwności życia i cierpień. Daje on temu wyraz szczególnie w kazaniach pasyj- nych: Panie Jezu, gdy widzę Cię biczowanego, nie chcę być bez biczów. Jest pociechą dla nieszczęśliwych – mieć sprzymierzeńców w nieszczę- ściu. Ilekroć Cię widzę ociekającego krwią, chciałbym wylać ocean łez; gdy Cię widzę od góry do dołu poranionego, w jak największym uniże- niu, ofiaruję Ci wszystkie ciosy mych utrapień, nieszczęść, cierpień, stra- pień, udręk, pokus, zniesławień, krzywd, wszelkich przeciwności, przy- krości, goryczy, umartwień, a także ukłucia wszystkich trosk, starań, 151 NV, 55-56. 152 IC, 770. 153 Tamże, 772. Dmitrijs Artjomovs MIC 228
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==