Ephemerides_Marianorum_2017
W związku z modlitwą oficjum o. Papczyński wydaje się podkre- ślać, choć nie wprost, modlitwę różańca. Stwierdza, że po odmówie- niu oficjum należy również odmówić część różańca ze względu na bra- ci koadiutorów w języku ojczystym, pobożnie, wyraźnie, uważnie i gło- śno 110 . Prawdopodobnie modlitwa różańcowa została wprowadzona ze względu na braci, którzy nie potrafili czytać i przez to nie mogli brać pełnego udziału w oficjum 111 . Również inne praktyki, dotyczące pobożności nieliturgicznej, mia- ły być między innymi ukierunkowane na pomoc zmarłym: Wspólne bi- czowanie odbywać się będzie w poniedziałek, środę i piątek za grzechy wasze i cudze, szczególnie za zmarłych 112 ; do przełożonych należeć jed- nak będzie troska, by ciągle ktoś odprawiał rekolekcje i błagał tam go- rąco Bożą dobroć za Kościół rzymskokatolicki, za chrześcijańskich wład- ców, za Zgromadzenie, za dom, za dobrodziejów i zmarłych 113 . Na pod- stawie tylko tych fragmentów Reguły życia można stwierdzić, że za- danie wspierania zmarłych zostało przez o. Papczyńskiego szczególnie wpisane w charyzmat mariański. Na końcu należy zwrócić uwagę na jeszcze jedno dzieło, polecone przez o. Stanisława swoim współbraciom: Przełożony [Zgromadzenia] niech wyznaczy ponadto w poszczególnych domach promotorów Brac- twa Niepokalanego Poczęcia, wspomagającego dusze wiernych zmar- łych, erygowanego lub mającego być erygowanym w waszych kościo- łach, z nadania naszego Ojca Świętego Innocentego XI, udzielonego dnia 20 marca 1681 r. i przyjętego przez ordynariusza. Komu ten pełen za- sługi obowiązek zostanie powierzony, ten na wszystkie sposoby starać się będzie o to, by zyskać jak największą liczbę gorliwych i pobożnych sług i czcicieli Niepokalanej Dziewicy i orędowników zmarłych. Niech za- rządza tym bractwem roztropnie, by osiągnąć wielki pożytek dla dusz, wzywając i zachęcając zwłaszcza te osoby, które wstąpiły do tego brac- twa, do częstego i zbawiennego przystępowania do sakramentów poku- ty i Eucharystii, a także do dzieł miłosierdzia i unikania występków 114 . 110 Tamże, 63; por. tamże, 64. 111 NV, 59; por. A. Pakuła, Duchowość zakonna …, 293. 112 NV, 59. 113 Tamże, 61. 114 NV, 69. Dmitrijs Artjomovs MIC 218
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==