Ephemerides_Marianorum_2017
To samo można powiedzieć, opierając się na innych tekstach, w któ- rych o. Papczyński wspomina o swoim powołaniu oraz o celach zgro- madzenia. Nie wyklucza z góry żadnego zmarłego, który potrzebuje pomocy: Byście jednak nie stali bezczynnie w winnicy Pańskiej, macie szerzyć cześć Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Bogurodzicy Dziewi- cy na miarę waszych sił oraz z najwyższym wysiłkiem, pobożnością i zapałem wspomagać modlitwą dusze wiernych zmarłych poddanych karom czyśćcowym, zwłaszcza żołnierzy i zmarłych wskutek zarazy 89 . Stwierdza, że jego zgromadzenie jest „Niepokalanego Poczęcia Księży Marianów Wspomagających Zmarłych” 90 , co podkreśla później w Te- stamencie drugim , który sporządził niedługo przed śmiercią 91 . Jest to także zaznaczone w tekście profesji uroczystej, którą złożył 6 czerwca 1701 roku na ręce nuncjusza apostolskiego Franciszka Pignatelliego, nazywając siebie niegodnym przełożonym „Zakonu Niepokalanego Po- częcia Najświętszej Maryi Panny, Zgromadzenia Polskiego, Wspomoży- ciela Zmarłych i Proboszczów” 92 . Można więc z pewnością stwierdzić, że w zamyśle o. Papczyńskiego nikt nie miał być pozbawiony wsparcia modlitewnego z jego strony ani ze strony zgromadzenia. Potwierdzeniem tej tezy jest również fakt jego doświadczeń wi- zji czyśćca, w opisie których ani o. Wyszyński, ani późniejsi autorzy nie zaznaczają, że miał on widzieć cierpienia tylko określonej kategorii osób 93 . Trzeba także dodać, że w dokumentach dotyczących potwier- dzenia prawnego Zgromadzenia Marianów również nie określa się ka- tegorii zmarłych, wspieranych modlitewnie przez marianów. Dla przy- kładu można wskazać dokument aprobacji sejmowej eremu korabiew- skiego: Fundacyją Domus Recollectionis Clericorum B.V.M. sine macu- la conceptae dla większej chwały Bożey pomnożenia y dusz zmarłych ratunku 94 . Należy jednak podkreślić, że o. Stanisław zwracał uwagę na to, iż istnieją pewne kategorie zmarłych, o wspieranie których należało się troszczyć w sposób szczególny. 89 NV, 46-47. 90 L1, 1476; por. LA, 1474. 91 S. Papczyński, Testament drugi , 1496 (dalej: T2), w: PZ, 1494-1501. 92 Tenże, Profesja ślubów uroczystych , 1503 (dalej: PS), w: PZ, 1503-1504. 93 Por. K. Wyszyński, Żywot …, 84-86. 94 Positio , 378. Dmitrijs Artjomovs MIC 214
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==